Πλάκα έχεις.. Μα φυσικά τη δεύτερη περίπτωση.. Η πρώτη με βρίσκει αντίθετη ως στάση ζωής και ως φιλοσοφία.. Η ζωή δεν είναι ένα ατέρμονο πάρτυ διακοπών.. Ούτε βρίσκω ένα κορόιδο να μου καλύπτει τα έξοδα! Ο καθένας οφείλει να αναλάβει το μερίδιο ευθυνών που του αναλογεί και η στοχοθεσία είναι απαραίτητη ( η ύπαρξη παιδιών δε θα με ενοχλούσε σημειωτέον.. Το parking όμως ναι)
(Γι αυτό ανέφερα και το parking. Εμένα μου έχει τυχει 2 φορές με μονογονιές. Και τις δυο ξέρασα μέσα μου)
Όπως βλέπεις διαλέγεις κατηγορηματικά την δεύτερη κοπέλα που ειναι πιο σοβαρή και συγκροτημένη και ξέρει να κρατήσει ένα σπίτι. Η πρώτη ξέρει μόνο τον εαυτό της και ότι αρπάξει ο κώλος της. Ειναι επικίνδυνη για τον εαυτό της, το παιδί της και για το γιο σου.
Άρα τμηματοποίησες κι εσύ έμμεσα με την επιλογή σου τον πληθυσμό και καλά έκανες.
Αυτές τις λένε οι άντρες "όχι για γάμο, μόνο για σεξ".
Ε εγω πλέον θα πω
"ούτε για σεξ". Το κορμί δεν είναι για να δίνεται έτσι. Φέρνει κίνδυνο ο άντρας στη ζωή του όταν εισάγει μια τετοια γυναίκα δίπλα του, ακόμα και για κάτι επιφανειακό ή προσωρινό.
Είσαι αντανάκλαση της επιλογής σου, κι αν η επιλογή σου είναι για τα μπάζα, κάποιο πρόβλημα έχεις κι εσυ. (γενικό β' ενικό, όχι ειδικό)
Αν ένας άντρας δεν ξεκινάει από τα 18 να τριφτεί να φάει σκατά, να ερωτευτεί όσες δεν πρέπει, να πληγωθεί, να πέσει κατάχαμα, να συνέλθει, να ατσαλωθεί, και περιμένει αγάμητος ως τα 30, αυτό ενέχει πολλούς άλλους κινδύνους για την μετέπειτα ζωή του. Θα του σκάσει μια καπάτσα μετά και θα τον παίξει σαν κομπολόι.
Και κάτι άλλο. Στα 30 τι νομίζεις ότι θα πρωτορίξει ο παρθένος;
18χρονες; Που κυκλοφορεί η ΛΑΘΟΣ εντύπωση ότι αμα είσαι φτιαγμένος 30άρης τάχα μου θα τρέχουν γύρω από τον πάπαρό σου σα να έχει μέλι; Πέρα για πέρα λάθος, οι περισσότερες ειναι ακόμα μαζεμένες και κομπλάρουν και δε θέλουν πάνω απο 5 χρόνια διαφορά.
30άρες συνομηλικες; Που ή θα είναι σαν την αλίμονη πιο πάνω, λιώματα, ή που θα είναι ήδη καπαρωμένες παντρεμένες σε γάμο και δε θα σου δώσουν την ώρα της μέρας, πόσο μάλλον σημασία.
Συνοδοί πολυτελείας; Πέραν του οτι είμαι ΚΑΘΕΤΑ εναντίον, εγω θα σου πω ότι άντε και πας στην ιερόδουλη. Και μονο που σκας ένα σωρό λεφτά (στις ιατρικά ελεγμένες) είσαι με το άγχος να αποδόσεις να πιάσουν τα λεφτά τόπο. Μετά είσαι με το άγχος της άγνωστης κοπέλας. Να έρχεται κοντά σου και σου λέει έλα μωρό μου να σε πάρω, και μυρίζεις στο χνώτο της αλκοόλ ή και τον πούτσο του προηγούμενου (τι; οχι; δε γίνονται αυτά; ). Κι αμα πέσεις και σε κανένα παλτό να μην κουνιέται ή να σου λέει "μάνεη φέρστ" ή "άντε χύσε να τελειώνουμε". Είναι αυτό έρωτας; Ειναι εμπειρία; Άσε που συντηρείς με τα λεφτά σου έτσι μια σκοτεινή βιομηχανία, μεγάλο θέμα άλλο, ας μην πάμε εκεί. Ή που θα πάει μετά με ΣΜΝ να κολλήσει την επόμενη κοπέλα του;
Γι αυτό πρέπει να ξεκινήσει απο τα 18 με τις συμφοιτήτριές του ένα παλικάρι, να νιώθει κι αυτός άνετα, να νιώθουν κι οι κοπέλες όμορφα μαζί του, να ειναι στην ίδια φάση να ανακαλύπτουν πράγματα, να έχουν κάποια χρόνια μπροστά τους να μάθουν τη ζωή ώστε όταν περάσουν τα 25 να είναι ατσαλωμένοι.