Λοίπον αφού ευχαριστήσω πρώτα τον φίλο Rempeske για τα καλά
του λόγια στην προηγούμενη προσπάθεια μου, παραθέτω και την
τελική πάνω σε αυτό το πρόβλημα που πιστεύω ότι είναι και ορθή.
(η απόδειξη δεν είναι και πολύ formal μέχρι στιγμής, αλλά Makes sense

)
λοιπόν:
θεωρούμε την γνησίως φθίνουσα συμμετρική συνάρτηση:
a = f(b) = (1-b^c)^(1/c)
η οποία τέμνει την ευθεία a = b στον παρακάτω χώρο
στο σημείο ((1/2)^(1/c),(1/2)^(1/c))
όπως παρατηρούμε καθώς c τείνει στο 0 και η f(b) φθίνουσα και συμμετρική ως προς το σημείο που δείξαμε,
τείνει να πάρει την μορφή τέλειου τετραγώνου.
όμως ξέρουμε ότι
α) a^b + b^a > a^c + b^c αν b<c & a<c
β) (1/2)^(1/c) < c για c <= 1
γ) a^c+b^c < (a+h)^c+(b+d)^c (h,d)>=0
οπότε στο χωρίο που περικλείεται απο τα σημεία (0,0),(0,c), (c,0), (c,c) η a^b + b^a > a^c + b^c
άρα στα σημεία που η a^c + b^c >= 1 στα σημεία αυτά ισχύει και το a^b+ b^a >1.
καθώς λοιπόν το σημείο συμμετρίας τείνει στο (0,0) και η μονοτονία και κατοπτρικότητα της f(b)
διατηρήται και το χωρίο φραγής επίσης, σταδιακά για τα σημεία της a^b+b^a στον χώρο (0,0)-(1,1) αποδεικνύεται ότι
a^b + b^a > 1 καθώς σταδιακά ανήκουν στo σύνολο τομής, των σημείων του χωρίου και του συνόλου a^c + b^c >= 1 που βρίσκεται πάνω απο την καμπύλη
a = f(b) = (1-b^f)^(1/f)
θα επανέρθω οποσδήποτε με formal μορφή της απόδειξης
είναι αργά και νυστάζω