Ποιος να ελεγξει τι? Και γιατι να το ελεξει? Αν εγω και καποιος αλλος δυο συμφωνουμε να εχουμε μια σχεση τι σημασια εχει η αποψη των αλλων? Το λες και τερατουργημα ρε μλκ, πραγματικα ποσο χαμενα τα εχεις? Αν δεν χωθει ο καλος μπαμπακας-κρατος καπου ειναι εξορισμου αδικια
Aπλά γελοιοποιείσαι. Πας να ντύσεις τη βαρβαρότητα με τη λέξη ''εθελοντισμός'' και νομίζεις ότι λύνεις το ηθικό ζήτημα. Αλλά δεν μας περνάς για χαζούς. Στην πραγματικότητα, αυτό που υποστηρίζεις είναι ότι ο ισχυρότερος κάνει ό,τι θέλει και ο πιο αδύναμος απλά πρέπει να το αποδεχτεί, αλλιώς… πρόβλημά του.
Ποιος να ελέγξει τι; Σοβαρά τώρα; Σε έναν κόσμο που δεν υπάρχει κανένας μηχανισμός ελέγχου, οι ισχυροί επιβάλλουν τη θέλησή τους απροκάλυπτα και τολμάς να το αποκαλείς ''εθελοντική σχέση''; Για να καταλάβουμε, αν ένας φτωχός άνθρωπος 'συμφωνήσει' να δουλεύει 16 ώρες την ημέρα για ψίχουλα, επειδή αλλιώς θα πεθάνει της πείνας, αυτό είναι μια 'ελεύθερη' επιλογή για εσένα; Δεν είναι εκβιασμός, δεν είναι εξαναγκασμός, είναι απλά… μια σχέση μεταξύ δύο ατόμων που 'συμφώνησαν';
Είναι απίστευτο πόσο απροκάλυπτα λες ότι δεν σε νοιάζει καμία έννοια δικαιοσύνης. Σου φαίνεται αδιανόητο ότι μια κοινωνία μπορεί να βάζει όρια στην ασυδοσία των δυνατών. Όχι επειδή έχεις κάποιο φοβερό επιχείρημα, αλλά επειδή έχεις βολευτεί σε μια ψευδαίσθηση όπου όλοι είναι ίσοι στην αγορά – λες και ένας εργάτης και ένας πολυεκατομμυριούχος έχουν την ίδια διαπραγματευτική ισχύ. Η πλάκα είναι ότι έχεις το θράσος να κοροϊδεύεις αυτούς που βλέπουν την κοινωνία ως κάτι πέρα από το χάος της ζούγκλας. Για εσένα, αν δεν υπάρχει ένας 'μπαμπάς-κράτος', όπως λες, το μόνο που απομένει είναι οι δυνατοί να τσακίζουν τους αδύναμους, χωρίς κανείς να παρεμβαίνει. Αλλά αυτό δεν είναι 'ελευθερία', είναι απλά μια πιο κομψή λέξη για το δίκαιο του ισχυρού.
Οπως μπορει ιδιωτικα να προσφερεται καθε αλλη υπηρεσια? Δεν καταλαβα που κολλας. Εναλλακτικα, οι ανθρωποι που αποτελουν τωρα το κρατος, και θεωρεις οτι το τρεχουν καλα, θα μπρουσαν να προσφερουν τιν ιδιες υπηρεσιες και εκτος αυτου. Δηλαδη, για παραδειγμα, ο υπουργος υγειας να προσφερει τις ιατρικες υπηρεσιες ιδιωτικα
Στην τελικη, αυτο εινα ιδικη σου αποψη ειναι. Οπως σου εχω ξαναγραψει, δεν με νοιαζει να σου απαγορεψω το κρατος, να απελευθερωθω απο την επιβολη του θελω. Εσυ, και οποιος αλλος θελει, μπορειτε να συνεχισετε να εχετε τις υποχρεωσεις και υπηρεσιες του και εγω να μη νεχω κανενα απο τα δυο. Ποιο ειναι το προβλημα σου?
Βαζω εδω το (1) γιατι το αναφερθω ξανα σε αυτο πιο μετα
Είναι εντυπωσιακό το πόσο αφελής είναι η λογική σου. Συγκρίνεις τη λειτουργία μιας κοινωνίας με την παροχή μιας τυχαίας εμπορικής υπηρεσίας, λες και το να έχεις σύστημα υγείας, δικαιοσύνης ή κοινωνική προστασία είναι το ίδιο με το να ανοίξεις ένα μαγαζί με καφέδες. Μήπως νομίζεις ότι μια κοινωνία μπορεί να βασίζεται αποκλειστικά στο ''ο καθένας για τον εαυτό του'' και να μη διαλυθεί μέσα σε λίγα χρόνια;
Η ιδιωτική πρωτοβουλία απέτυχε οικτρά σε κρίσεις, και το ξέρεις. Όταν έρχεται η καταστροφή, δεν βλέπουμε ποτέ τις περίφημες ‘αγορές’ να αναλαμβάνουν ευθύνες. Τρέχουν όλοι να σωθούν, και στο τέλος το κράτος είναι που επεμβαίνει για να αποκαταστήσει το χάος που αφήνει πίσω της η ασύδοτη κερδοσκοπία.Μου λες ότι «οι ίδιοι άνθρωποι που είναι στο κράτος θα μπορούσαν να παρέχουν τις ίδιες υπηρεσίες ιδιωτικά». Σοβαρά τώρα; Εννοείς ότι αν αύριο καταργήσουμε τη δημόσια υγεία, οι γιατροί που σήμερα δίνουν μάχη σε νοσοκομεία θα ανοίξουν κλινικές και θα δέχονται μόνο όσους μπορούν να πληρώσουν; Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα που περιγράφω!
Ότι σε μια τέτοια κοινωνία, η ανθρώπινη ζωή θα είναι εμπόρευμα, προσβάσιμο μόνο σε όσους έχουν την οικονομική δυνατότητα. Και φυσικά, οι ‘άτυχοι’ ας πεθάνουν.
Η λογική σου είναι παιδική. Μου λες ''εγώ δεν σου απαγορεύω να έχεις κράτος, θέλω μόνο να απελευθερωθώ από αυτό''. Και πώς ακριβώς θα γίνει αυτό;
Θα ζήσεις σε κάποια παράλληλη διάσταση όπου δεν θα χρειάζεσαι δρόμους, δικαστήρια, αστυνομία, πυροσβεστική; Ή μήπως θα απολαμβάνεις τα οφέλη μιας οργανωμένης κοινωνίας χωρίς να συμβάλλεις, παριστάνοντας τον ‘ανεξάρτητο’;
Η αλήθεια είναι απλή:
Το κράτος είναι αυτό που σηκώνει τα βάρη όταν όλα καταρρέουν. Το έχεις δει στην οικονομική κρίση, το έχεις δει σε φυσικές καταστροφές, το έχεις δει στην πανδημία. Αν νομίζεις ότι η ‘αγορά’ μπορεί να το αντικαταστήσει, απλώς δεν έχεις καταλάβει ούτε πώς λειτουργεί μια κοινωνία, ούτε πώς λειτουργεί η ίδια η ιστορία.
Μου λες πως τρεχει θεωρητικα η δημοκρατια, στην πραξη δεν εχει καμια σημανσια η συμμετοχη και ακομα λιγοτερη η συναιανεση, το μνο που εχει σημασια ειναι να πιασεις ενα κομμα μια σχετικη πλειψηφια. Εγω διαφωνω με το να ρυθμιζεται η ζωη μου απο τις αποφασεις της δημοκρατιας, αλλα αυτη δεν θα με γραψει στα @@ της?
Τα αυταρχικα καθεστωτα δεν ξεφυτρωνουν απο το πουθενα , με τον εναν ή αλλον τροπο (και για καποιο χρονικο διαστημα) ειχαν την στηριξη καποιου κομματιου της κοινωνιας να ερθουν στην εξουσια και να λειτουργησουν ετσι
Η βια δεν ειναι εσχατο μεσο, ειναι το θεμελιωδες μεσο λειτουργιας του κρατους. ΕΙΝΑΙ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ. Τι νομιζεις δηλαδη, οτι με πειθει να πληρωνω φορους ή να ασχολουμαι με την γραφειοκρατια του?
Α, οκ, το έπιασα: ζεις σε μια κοινωνία, εκμεταλλεύεσαι όλες τις υποδομές, τις υπηρεσίες και την ασφάλεια που σου προσφέρει το κράτος, αλλά όταν έρχεται η ώρα να συνεισφέρεις, ξαφνικά θυμάσαι τη ‘βία’ και την ‘επιβολή’. Μαγικό! H δημοκρατία δεν είναι τέλεια, αλλά είναι το μοναδικό σύστημα όπου οι πολίτες έχουν έστω και μια ευκαιρία να ελέγχουν την εξουσία. Αν δεν σου αρέσει, μπορείς πάντα να πας σε μια περιοχή χωρίς κράτος – υπάρχουν, δεν σε εμποδίζει κανείς. Αλλά μάντεψε τι; Δεν πας, γιατί ξέρεις ότι εκεί η ‘ελευθερία’ σου θα κρατήσει μέχρι να σε βρει η πρώτη ένοπλη ομάδα που θα αποφασίσει ότι τα πράγματά σου είναι δικά της.
Το κράτος, οι νόμοι και οι θεσμοί δεν είναι τέλειοι, αλλά είναι αυτό που μας ξεχωρίζει από τη ζούγκλα. Και αν το μόνο σου επιχείρημα είναι ''δεν θέλω να με υποχρεώνουν'', τότε ίσως το πρόβλημα δεν είναι η κοινωνία – είναι ότι
δεν αντέχεις την ευθύνη της συμμετοχής σου σε αυτήν
Το οτι υπαρχουν διαδικασιες στα χαρτια, δεν σημαινει και πολλα. Η αυθαιρεσια δεν προκυπτει "επιλεκτικα" απο το αν τηρουνται ή οχι τα προηγουμενα, αλλα απο την κολλεκτιβιστικη λογικη οτι θα επιβληθει κατι σε ενα ανομοιομοφρφο συνολο ανθρωπων. Το τελευταιο ειναι κατι που δεν μπορεις να το καταλαβεις γιατι εχεις κολλησει στην εννοια μια ομοιομορφης κοινωνιας
Όπως ομολογείς, το πρόβλημά σου δεν είναι η ''αυθαιρεσία'', αλλά το ότι ζεις σε κοινωνία και δεν μπορείς να κάνεις ό,τι γουστάρεις χωρίς καμία δέσμευση. Το να αποκαλείς τις συλλογικές διαδικασίες ''χαρτιά'' είναι απλά ένας τρόπος να αποφύγεις την πραγματικότητα. Οι νόμοι δεν βγαίνουν από το πουθενά, είναι αποτέλεσμα αιώνων ιστορίας, σκέψης, αγώνων και εξέλιξης. Αν εσύ δεν μπορείς να το καταλάβεις αυτό, τότε μάλλον έχεις κολλήσει σε μια φαντασίωση ατομικισμού που δεν έχει καμία εφαρμογή στον πραγματικό κόσμο.
Γράφεις για ''ανομοιογενές σύνολο ανθρώπων'' σαν να είναι κάτι καινούργιο ή σαν να σημαίνει ότι δεν μπορούμε να έχουμε κοινούς κανόνες. Ναι, οι κοινωνίες είναι πολυδιάστατες, γι’ αυτό ακριβώς έχουμε εξελιγμένους θεσμούς που μπορούν να αλλάζουν όταν αλλάζουν οι ανάγκες της κοινωνίας. Η δική σου λογική, όμως, τι προτείνει; Μια κατάσταση όπου ο καθένας κάνει ό,τι του κατέβει, χωρίς κανόνες, χωρίς πλαίσιο; Αυτό δεν λέγεται ελευθερία, λέγεται χάος.
Η αλήθεια είναι απλή: αν ζεις σε μια κοινωνία, αποδέχεσαι ότι υπάρχουν διαδικασίες, θεσμοί και μηχανισμοί που ρυθμίζουν τη συμβίωση. Αν αυτό σε ενοχλεί, μπορείς πάντα να δοκιμάσεις να ζήσεις χωρίς κράτος.
-Οχι αγορι μου, ειναι κατι που θελεις εσυ να το βλεπουμε με εναν συγκεκριμενο τροπο, δεν ειναι ετσι
Δεν είναι θέμα ''πως θέλω να το βλέπω'', είναι θέμα πραγματικότητας. Τα ατομικά δικαιώματα, η ισονομία, η ελευθερία και η δικαιοσύνη δεν είναι υποκειμενικά θέματα γούστου όπως αν προτιμάς καφέ ή τσάι. Είναι θεμελιώδεις αρχές που διαμορφώθηκαν μέσα από αιώνες κοινωνικής εξέλιξης, συγκρούσεων και αγώνων. Δεν είναι διαπραγματεύσιμες ανάλογα με το τι θεωρείς εσύ ''σωστό'' στη φάση σου.
Η ύπαρξη συλλογικών θεσμών ρυθμίζει τη συμβίωση. Δεν γίνεται ο καθένας να έχει τη δική του ''προσωπική εκδοχή'' για το πώς λειτουργούν η δικαιοσύνηγ και τα δικαίωματα.
Τωρα μου κανεις και κυρηγμα? Σου πηρε ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΑ πολυ να αποδεχτεις οτι υπαρχει διαφθορα και αυθαιρεσια στο κρατος (που και αυτο το αντιμετωπισες λες και μιλαμε για καποιο Minor inconvenience), συνεχιζεις να το κανεις, αλλα τωρα σε ενα σεναριο ελευθεριας ξαφνικα αρχισες να βλεπεις παντου προβληματα
Για τον αχταρμα που εγραψες, ο,τι εγραψα στο (1) ισχυουν και εδω. Περαν απο αυτα, γενικα, α) δεν μιλαω πουθενα για εξουσια, αλλα εθελοντικες σχεσεις που ειναι δικο σου συμπερασμα οτι ειναι καταχρηστικες και β) αν κατι δεν σου αρεσει, σηκω απο την καρεκλα και προσεφερε το εσυ.
Γενικοτερα, δειχνεις ξανα το bias που εχεις υπερ του καλου μπαμπα-κρατους, τον θεωρεις μια εξ'ορισμου πηγη καλου που θα επιβαλει το σωστο στους κακους ανθρωπους. Αν θες να συγκρινεις δυο εναλλακτικες, η πιο βασικη αρχη ειναι να τις φερεις στην ιδια κατασταση και να τεσταρεις τους μηχανισμους τους, οχι την μια οταν ειναι καλα τα πραγματα και την αλλη οταν ολα ειναι χαλια. Αν θελεις, προφανως, να κανεις συγκριση και οχι να τσιριζεις την αποφαση που εχεις βγαλει ηδη
Ξερεις, και εγω θα μπορουσα να γραψω διαφορα για σενα, τι πραγματικα θελεις και πιστευεις, ετσι?
Το επίπεδο της σκέψης σου είναι τόσο εξοργιστικά ρηχό, που απορώ πώς δεν ντρέπεσαι να το εκθέτεις δημόσια. Εμφανίζεσαι ως απολογητής μιας ιδεολογίας που δεν είναι τίποτα άλλο από ένα ξεγυμνωμένο, κυνικό δόγμα: ''Αν μπορείς να επιβιώσεις, καλώς. Αν όχι, ψόφα''. Μάλιστα το εξέφρασες πριν 2 σελίδες.
Και έχεις το θράσος να μιλάς για ''εθελοντικές σχέσεις'', λες και δεν ζούμε σε έναν κόσμο όπου η ανισότητα είναι τόσο ακραία, που η ''εθελοντικότητα'' είναι στην πραγματικότητα εκβιασμός των αδύναμων από τους ισχυρούς.
Σου λέω ότι η λογική σου οδηγεί σε έναν κόσμο όπου η εξουσία ανήκει αποκλειστικά σε αυτούς που κατέχουν τα μέσα επιβίωσης. Αν διαφωνείς, απέδειξέ το. Το μόνο που κάνεις είναι να πετάς γενικότητες του τύπου ''αν δεν σου αρέσει, προσέφερέ το εσύ''.
Τι ακριβώς να προσφέρει ένας άνθρωπος που δεν έχει πρόσβαση σε βασικά αγαθά επειδή κάποιος ''ιδιοκτήτης'' του αρνείται την πρόσβαση; Να γίνει επιχειρηματίας στον δρόμο που του απαγορεύουν να περάσει; Να ανοίξει νοσοκομείο όταν δεν του πουλάνε γη;
Μιλάς για ''ελευθερία'', αλλά το μόνο που εννοείς είναι η ελευθερία των ισχυρών να κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς κανέναν περιορισμό. Α
λλά όταν πρόκειται για την ελευθερία των υπόλοιπων ανθρώπων –την ελευθερία να επιβιώνουν, να έχουν πρόσβαση σε πόρους, να μην είναι δούλοι της οικονομικής τους αδυναμίας– ξαφνικά σε πιάνει αμνησία. Είσαι τόσο τυφλωμένος από τη λατρεία σου προς το ''ελεύθερο παζάρι'', που αδυνατείς να δεις την προφανή αλήθεια: Δεν υπάρχει τίποτα πιο απολυταρχικό από μια κοινωνία όπου το χρήμα είναι το μοναδικό μέσο πρόσβασης σε κάθε αγαθό. Σε μια τέτοια κοινωνία, ο ''ιδιοκτήτης'' γίνεται αυτοκράτορας, και ο ''καταναλωτής'' –δηλαδή ο απλός άνθρωπος– είναι ένας υποτελής που δεν έχει άλλη επιλογή από το να υπακούσει ή να πεθάνει.
Η λύση που προτείνεις είναι να καταργηθεί κάθε έλεγχος και κάθε ρύθμιση, ώστε οι ήδη ισχυροί να είναι εντελώς ανεξέλεγκτοι. Αυτό δεν είναι λύση. Είναι αυτοκτονία για όλους εκτός από την ελίτ. Και ξαναλέω: Εσύ δεν ανήκεις στην ελίτ. Εσύ απλά προσφέρεις τον εαυτό σου ως υποψήφιο δουλικό της.
Σταμάτα, λοιπόν, να κρύβεσαι πίσω από λέξεις όπως ''εθελοντισμός'' και ''ελευθερία''. Αν έχεις το θάρρος, πες το ξεκάθαρα: Δεν σε ενδιαφέρει καμία ελευθερία πέρα από αυτή των πλούσιων και ισχυρών να ποδοπατούν τους υπόλοιπους χωρίς να λογοδοτούν σε κανέναν. Τουλάχιστον έτσι θα είσαι ειλικρινής, αντί να παριστάνεις ότι υποστηρίζεις έναν κόσμο ''ισότητας'' και ''επιλογών'', ενώ στην πραγματικότητα προωθείς την απόλυτη κοινωνική ζούγκλα.
Ρε συ, δεν ειναι καμια λυση σε καποια κοσμικη εξισωση, μια χαρα "ανακαλυπτονται" συνεχεια, μπορει αυριο να βαφτιστει και η αλλαγη φυλου.
Και το ζητημα δεν ειναι μονο ποιες ειναι, αλλα το αν πρεπει να παρεχονται και πως
Άρα, σύμφωνα με εσένα, οι ανθρώπινες ανάγκες είναι κάτι που ανακαλύπτεται αυθαίρετα, λες και είναι μόδα; Σοβαρά τώρα; Δηλαδή αν αύριο αποφασίσει μια ψαγμένη ελίτ ότι οι άνθρωποι δεν χρειάζονται τροφή, απλά θα σταματήσουμε να τρώμε και θα την αντικαταστήσουμε με... ιδεολογική νηστεία;
Η φυσική πραγματικότητα δεν είναι υποκειμενική. Δεν γίνεται να βαφτίσεις προαιρετική την ανάγκη για νερό, αέρα ή τροφή. Το ότι υπάρχει συζήτηση για κοινωνικά δικαιώματα και εξελισσόμενες ανάγκες δεν αλλάζει τις θεμελιώδεις βιολογικές απαιτήσεις της ύπαρξης. Αλλά το ότι ακόμα και αυτό το θες να το σχετικοποιήσεις, δείχνει
πόσο βαθιά προσπαθείς να διαστρεβλώσεις την πραγματικότητα για να στηρίξεις τη μανία σου κατά των συλλογικών δομών.
Και αφού μιλάς για το ''αν πρέπει να παρέχονται'' οι ανάγκες, να το πούμε ξεκάθαρα: Δεν υπάρχει κοινωνία χωρίς μηχανισμό που να διασφαλίζει την πρόσβαση των ανθρώπων σε βασικά αγαθά. Η δική σου ελευθεριακή ουτοπία, όπου ο καθένας αφήνεται στην τύχη του, δεν είναι τίποτα άλλο από ένα σύστημα όπου οι πλούσιοι ζουν σαν βασιλιάδες και οι υπόλοιποι γίνονται αναλώσιμοι. Το να το παίζεις ουδέτερος και να λες ‘ε, αν δεν έχεις τροφή, πρόβλημά σου’ δεν είναι κάποια μεγάλη φιλοσοφική αλήθεια. Είναι απλά αντικοινωνικός κυνισμός που δεν αντέχει καν στη στοιχειώδη λογική.Οπότε άσε τις δικαιολογίες και πες το ξεκάθαρα: Δεν σε νοιάζει αν κάποιοι άνθρωποι πεθαίνουν από την έλλειψη πρόσβασης σε βασικά αγαθά, γιατί έχεις πείσει τον εαυτό σου ότι η αγορά μαγικά θα λύσει τα πάντα. Κι όταν δεν το κάνει, θα βρεις πάλι μια χαζή δικαιολογία για να μην αναλάβεις καμία ευθύνη.
Η πραγματικότητα δεν ενδιαφέρεται για τις φαντασιώσεις σου. Αν πεινάσεις, δεν θα μπορείς να φας τις θεωρίες σου. Ούτε οι άλλοι θα κάτσουν να πεθάνουν επειδή εσύ νομίζεις ότι η ανάγκη για επιβίωση είναι ανακάλυψη. Αν δεν σου αρέσει η ύπαρξη κοινωνικών δομών που στηρίζουν τη ζωή, τότε εσύ είσαι το πρόβλημα – όχι η πραγματικότητα.
