1) Eκεί που υπερτερεί το UK είναι στα προπτυχιακά, λόγω γλώσσας. Κατά τα άλλα κορυφαία πανεπιστήμια θα βρεις σε κάθε χώρα, ανάλογα τον τομέα, πχ στις βιοεπιστήμες που είμαι εγώ το Καρολίνσκα δεν έχει κάτι να ζηλέψει από της Οξφόρδης.
2) Πέρα από τα επαγγελματικοοικονομικά, θα μπορούσα να ρίξω τρελό ραντ για σάπια κοινωνία, υποδομές, περιπλοκότητα συναλλαγών κ.α. Αλλά αυτό που με έχει κερδίσει στη Νορβηγία, που είναι και κάτι καθαρά ατομικό θέμα, είναι το πόσο δραστήριος είναι ο κόσμος και πόσο εύκολα προσβάσιμες είναι οι δραστηριότητες και γενικά η φύση. Μαζί με την τρελή οργάνωση. Για παράδειγμα, το ΣΚ πήγαμε με τραίνο σε μια στάση 30 λεπτά έξω από το Όσλο (με το μηνιαίο εισητήριο των ΜΜΜ) και από εκεί 5κμ πορεία στο δάσος με σκι, σε γραμμές που είχαν φτιάξει το προηγούμενο βράδυ, όπου και μείναμε σε μια σελφ-σερβις καμπίνα. Η οποία φυσικά ήταν φουλ εξοπλισμένη, πεντακάθαρη και όλα λειτουργικά και τακτοποιημένα. Έχοντας μεγαλώσει στη Λάρισα και χωρίς να έχω όχημα, μου φαίνεται απίστευτο ότι μπορώ με ποδήλατο ή μετρό να είμαι σε <μισή ώρα σε θάλασσα, βουνό, λίμνη ή ποτάμι. Γενικά θα μπορούσα να κάνω μεγάλο elaborate για την ζωή στο Όσλο, αλλά αυτό αφορά περισσότερο το κομμάτι της κοινωνικής ζωής (άρα κάτι υποκειμενικό), η οποία προφανώς είναι πολύ διαφορετική και καταλαβαίνω ότι αυτοί οι ρυθμοί ζωής δεν είναι ελκυστικοί για όλους.