Κινηματογραφικές σκηνές που μας έκαναν να κλάψουμε

εμενα μου ερχονται 2-3 στο νου!
1ον: Η σκηνη που ανεφερε ο Αffliction
2ον: Στο My name is Sam ηταν ιδιαιτερα συγκινητικες καποιες φασεις στο δικαστηριο ή οσο προσπαθουσε να πεισει τη δικηγορο
3ον: Στην ταινία "Τα παιδια των ανθρωπων" (αν θυμαμαι καλα) στο τελος που βγηκαν με το μωρακι στην αγκαλια και ολοι παθαιναν πλακα μολις το αντικρυζαν!

(οκ ειμαι ευσυγκινητη....)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Το πρασινο μιλι,Το αγορι του ουρανου,Donnie Darco

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Τα κλιπάκια από τραγούδια πιάνονται; (εικόνα + ήχος. music video αν θέλει να τα δει κανείς από youtube).

November Rain (Guns N' Roses)

Turn the page (Metallica)

Από ταινίες η κραυγή του Δράκουλα όταν μαθαίνει το θάνατο της γκόμενας.

Υ.Γ. Δλδ εμείς που μας αρέσει ο Τιτανικός είμαστε γκέι;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν εχω κλαψει σχεδον ποτε σε ταινια.

Η μονη φορα που θυμαμαι τον εαυτο μου να κλαει με μαυρο δακρυ ηταν σε μια τηλεταινια με την αξεπεραστη Emma Thompson με τον τιτλο Wit. Αυτη ηταν και η τελευταια φορα που εκλαψα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Έχω συγκινηθεί πολλές φορές σε ταινίες. Σπάνια κλαίω.
Την πρώτη φορά ήταν στο Moulin Rouge στη σκηνή που
του λέει ψέματα για να τον σώσει και μετά στη στιγμή που πεθαίνει.
Έκλαψα στο The Notebook στη σκηνή στο τέλος που
τον ξεχνάει ενώ τον είχε ξαναθυμηθεί...
Και επίσης πολύ συγκινητικές ταινίες είναι το The city of angels στο τέλος και το A walk to remember επίσης στο τέλος.
Αυτα..κλαψ...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:


Oταν ειχα δει για πρωτη φορα την ταινια δεν ειχα συγκινηθει
γιατι δεν ηξερα ακομη το μυστικο που αποκαλυπτεται στο τελος της ταινιας. Οτι ο βοηθος του μαγου ειναι ο ενας απ'τους διδυμους αδερφους και οτι πανω σ'αυτο το μυστικο στηριζαν ολα τους τα κολπα.

Σ'αυτη τη σκηνη συναντιουνται για τελευταια φορα αφου αυτος που ειναι φυλακη επροκειτο να εκτελεστει. Αλλα ακομη και την τελευταια στιγμη κρατανε τις ισσοροπιες, πνιγουν τα συναισθηματα τους για να μην αποκαλυφθει το μυστικο τους..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
"Η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής μου"

Η σκηνή όπου
η γυναίκα αφού έχασε τον άντρα της από καρκίνο αρχίζει να ξεφουσκώνει ένα μαξιλαράκι για την μέση που το είχε φουσκώσει ο αντρας της...Είχε την ανάγκη να μυρίσει την ανάσα του αντρα της...
Υπέροχη σκηνή...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Επεξεργάστηκε από συντονιστή:
την είδα χθες αυτή την ταινία και τολμώ να πω ότι μου χάλασε τη διάθεση

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
την είδα χθες αυτή την ταινία και τολμώ να πω ότι μου χάλασε τη διάθεση
Αλήθεια?εμένα ομολογώ πως με άφησε με μία πολύ αισιόδοξη διάθεση!:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
animal house

Η πρώτη εκ μιας μακριάς σειράς ταινιών που ακολούθησαν με φοιτητές να ξεσαλώνουν ψάχνοντας το νόημα της ζωής
Όσο και αν οι ταινίες που ακολούθησαν ήταν συνήθως σκουπίδια , αυτή ξεχώρησε χάρη στο ταλέντο του πρόωρα χαμένου john belushi , την φρέσκια σκηνοθετική ματιά και φυσικά ότι έκανε αυτό το κλικ στον σιντ:pfff:


Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
remember me: απλα φοβερη ταινια..συγκινιτικη παρολο που δεν εκλαψα ...και τραγικο τελος:(Παιζει και ο Robert pattinson ,θα σας αρεσει σιγουρα..Μια ακομη πολυ καλη ταινια απο πραγματικο γεγονος :battle in Saettle...και εδω δεν εκλαψα αλλα ηταν πολυ συγκινιτικη..Τελος, η ταινια Requiem for a dream...Μιλαμε με στιγματισε...Παντως και τις τρεις ταινιες οταν τις ειδα ημουν μετα μελαγχολικη...Δειτε και θα καταλαβετε,δεν αποκαλυπτω τιποτα. Οποιος τις δει θελω εντυπωσεις:)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Δεν ξέρω αν το έχετε πει. Στον Τιτανικό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Και εγώ στον Τιτανικό αν και όχι την πρώτη φορά που το είδα. Επίσης, στα:

Bonnie and Clyde
Όταν στην τελευταία περίπου σκηνή η Faye Dunaway (Bonnie) κοιτάει τον Warren Beatty (Clyde) λίγο πριν τους λιανίσουν οι μπάτσοι, με ύγρα μάτια και ένα θλιμένο χαμόγελο γνωρίζοντας τι θα γίνει.

Blood Diamond
Όταν ο Leonardo DiCaprio λίγο πριν πεθάνει δίνει το διαμάντι στον Djimon Hounsou και μετά τηλεφωνεί για τελευταία φορά στη Jeniffer Connelly

Inception
Όταν ο DiCaprio (Cobb) αποκαλύπτει πως φύτεψε στη Cotillard (Mal) την ιδέα που της στοίχισε τη ζωή.

American History X
Όταν ο Εdward Norton βρίσκει τον αδερφό του νεκρό και κλαίει στις τουαλέτες του σχολείου πάνω από το πτώμα του αδερφού του

Seven
Όταν ο ψυχάκιας (Kevin Spacey) αποκαλύπτει στον Brad Pitt ότι σκότωσε τη γυναίκα του η οποία ήταν έγκυος

My sister's keeper
Σε όλο σχεδόν το έργο. Όποιος το έχει δει με καταλαβαίνει.

Και σίγουρα σε πολλά άλλα έργα που δεν μου έρχονται τώρα. Βέβαια δεν έκλαιγα σε όλες αυτές τις σκηνές, απλά συγκινήθηκα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Έτυχε να ακούω το soundtrack της ταινίας τώρα και τη θυμήθηκα. Από την ταινία Great Expectations (1998):


(είναι κακή η ποιότητα αλλά δυστυχώς δεν το βρήκα σε καλύτερη)

Ίσως η πιο συγκινητική και αληθινή έκφραση έρωτα/infatuation που έχω δει σε ταινία, πολύ περισσότερο από cheesy κλισέ ερωτικές εξομολογήσεις ταινιών τύπου Notebook (δώστε βάση στις 2 τελευταίες γραμμές):
Αρχική Δημοσίευση από Finn:
I did it! I did it! I'm a wild success!
I sold them all! All my paintings.
You don't have to be embarrassed by me anymore. I'm rich!
Isn't that what you wanted? Isn't it great? Are we happy now?
Don't you understand that everything I do, I do it for you?
Anything that might be special in me is you.

Πολύ δυνατή και η σκηνή με τη γριά που ακολουθεί (επίσης συμπεριλαμβάνεται στο παραπάνω βιντεάκι)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ρεεεε πώς δεν το είχα δει εγώ αυτό το θέμα τόσο καιρό;;; Είναι το θέμα μου!!! Κλαίω συχνά σε ταινίες, βιβλία, θεατρικές παραστάσεις.. γενικώς κλαίω :P

Ευσυγκινησία, αφού.

Καλά όχι σε φάση κλασικής χαζογκόμενας που μυξοκλαίει με πακέτα χαρτομάντηλα δίπλα και αγκαλιάζει το αρκουδάκι της
σε αισθηματικές κομεντί με προδιαγεγραμμένο χάπι εντ (έχω συγκινηθεί και σε τέτοιες, τι γυναίκες θα είμεθα αλλιώς; )

Παραθέτω τις ταινίες που θυμάμαι να με συγκίνησαν, από ένα απλό δάκρυ έως κλάμα ανα δύο σκηνές ή στο τέλος:

Goodbye Lenin
Todo sombre mi madre
Gran Torino
Frozen River
The Bucket List
Das Leben der Anderen
Hachi: A dog's tale
The cinderella man
Liliaj4ever
Mar adentro
Blow
Ps. i love you
Million dollar baby
Πολίτικη κουζίνα
Die Welle
Amores Perros
21 gramms
Man on fire
My sister's keeper
The notebook
Terminal
La vita e bella
Eternal Sunshine of a spotless mind
American history X
Ρέκβιεμ
The pursuit of happyness
Moulin Rouge

σίγουρα είναι κι άλλες που ξεχνάω :worry:

Αυτάααααααα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Πολύ δυνατή και η σκηνή με τη γριά που ακολουθεί (επίσης συμπεριλαμβάνεται στο παραπάνω βιντεάκι)

Και ότι το σκεφτόμουν χθες οτι η https://en.wikipedia.org/wiki/Miss_HavishamMiss Havisham είναι από τις ποιο αδικημένες ηρωίδες ever στην παγκόσμια φιλμογραφία. :eek: Ενώ στο βιβλίο περιγράφεται σαν μια γκροτεσκ και πονεμένη φιγούρα που έχει ζήσει το απόλυτο προσωπικό δράμα, στην ταινία εμφανίζεται σαν να είναι μια ημίτρελη τζαζόγρια (:P) που τους έκανε όλους μύλο...

Για να μην βγω οφφτοπικ, δύο σκηνές από την ταινία που νομίζω οτι με έχει στιγματίσει περισσότερο στην ζωή μου...




:/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Ενώ στο βιβλίο περιγράφεται σαν μια γκροτεσκ και πονεμένη φιγούρα που έχει ζήσει το απόλυτο προσωπικό δράμα


Τι έπαθε...; :confused:
Έχασε τις εκπτώσεις στου ΖΑRA; :/:

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
'Εχω κλάψει με το Χουτς, στη σκηνή που πεθαίνει ο πυροβολημένος σκύλος του αστυνομικού, ο Χουτς. Σίγουρα έχω κλάψει και με άλλες ταινίες, αλλά δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Mε το changeling είχα παθει την πλάκα μου...
Εκει που βρήκαν το άλλο αγοράκι και τους διηγιόταν την ιστορία οτι ο γιος της τζολι τον έσωσε... η μάνα να ακούει όλα αυτά και κατα βάθος να ξέρει οτι το παιδί της είναι νεκρό

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 
Η τελευταία σκηνή στο Πάντα μόνος (Issiz adam). :'(:'(:'(


-petros

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top