Ενας λόγος που δεν αναφέρθηκε που καποιος μπορεί να μην έχει μεγάλες "σοβαρές" σχέσεις είναι και απλά να μην ψάχνει αυτό που βρίσκει. Η ωριμότητα και ευφυΐα είναι χαρακτηστικα δυσεύρετα και ιδιαίτερα σε πακέτο που να σου αρέσει, οπότε δεν είναι πάντα διαθέσιμα και στο πιάτο. Πολλές φορές ξέρεις ότι η άλλη είναι σαχλοκωδων ή έχει κάποιο άλλο ελλατωμα στο χαρακτήρα που σιχαίνεσαι αλλά λες whatever δεν θα την παντρευτώ κιόλας.
Με συγχωρείς που επεμβαίνω απαντώντας, όμως έχω παρατηρήσει κάτι.
Πολλοί άνθρωποι το ανεχόμαστε αυτό στους άλλους με αυτή τη δικαιολογία "oh well, δε θα ανοίξουμε και σπιτικό μαζί του/της".
Αυτό που καμιά φορά λέμε οι άντρες "ελα μωρέ ρίχτης έναν π...". Καφρίλα; Οχι.
Καλό είναι και το σεξ. Μπορώ ακόμα και να κατανοήσω τους ανθρώπους που αναζητούν τη σαρκική επαφή και τίποτα παραπέρα με συγκεκριμένα άτομα. Είναι το ζωώδες ένστικτο να κάνετε άγριο σεξ και να το γουστάρετε κι οι δυο κάργα όλο αυτό.
Υπο προϋποθέσεις, είναι εξαιρετικά ερεθιστικό, χαλαρωτικό, διασκεδαστικό κι όλας.
Μεγαλώνοντας όμως, και δεν ξέρω αν είναι η ηλικία μου μόνο ή και άλλοι παράγοντες, έχω αναρρωτηθεί πολλές φορές αν υπάρχει νόημα στο να κάνεις σεξ με μια γυναίκα ενω δεν έχει κάτι άλλο να σου προσφέρει από θέμα χαρακτήρα.
Προτιμώ πχ να περάσω 3 μηνες χωρίς σεξ, αναζητώντας έναν άνθρωπο με τον οποίο θα μπορώ να κάνω εξαιρετικό σεξ αλλά θα υπάρχει και μια περαιτέρω σύνδεση μεταξύ μας, που θα ενισχύσει την διασκέδαση, την απόλαυση, παρά να πω "οκ σιχαίνομαι τον χαρακτήρα της, αλλά άστη να μου παίξει μια μαλακία".
Το θεωρώ ως χάσιμο χρόνου συν ότι τροφοδοτούμε ηλίθιους ανθρώπους με προσοχή που δεν αξίζουν, προσδίδοντάς τους αξία που δεν έχουν.
Θα μου πεις "μα από ένα πήδημα αισθάνονται ότι παίρνουν αξία και προσοχή; Δεν καταλαβαίνουν ότι είναι απλά ένα πήδημα; Αποκλείεται να τελειώνει το ίδιο συναλλακτικά και στο δικό τους το μυαλό;"
Η άποψή μου είναι πως όχι. Εδω 10 λάικς μας κάνουν στο φβ (λάικς για τ ονομα του Θεου) και ανεβαίνει η αυτοπεποίθησή μας πιο πάνω απ οσο πρέπει. Το σεξ γιατί πρέπει να επενεργεί διαφορετικά στον ψυχισμό μας;
Θα σκεφτεί κανείς "μα και τι πρέπει να κάνουμε; Μόνο σχέσεις; Εσυ δεν θέλησες ποτέ μόνο να κάνεις σεξ;"
Είναι ανθρώπινο να ποθείς έναν άνθρωπο μονοδιάστατα. Συμβαίνει σε πολύ κόσμο. Εντούτοις όταν δεχόμαστε να αγνοήσουμε πράγματα που αντιπαθούμε - πόσο μάλλον μισούμε στον άλλο ή τα θεωρούμε εν γένει επιζήμια χαρακτηριστικά, με το να ενδώσουμε στον πόθο επί αυτού του ανθρώπου, δίνουμε την εικόνα ότι ολόκληρος ο άνθρωπος αξίζει.
Αυτό που λέω τακτικά "χαλάμε την πιάτσα".
Γι αυτό αναρρωτιέμαι μήπως και ενίοτε εκφράζω ως άποψη με παραπάνω βεβαιότητα, ότι δεν πρέπει να αγνοούμε καν αν πχ κάποια είναι σαχλοκούδουνο, κι ας δείχνει ότι έχει φαινομενικά άλλα 10 καλά χαρακτηριστικά ή μπορεί να μας προσφέρει ένα καλό κρεβάτι.
Είναι επικίνδυνο για εμάς, "λερώνουμε" το μητρώο μας ως άντρες από ηθικής απόψεως, χώρια του ότι υποχρεωνόμαστε να χάσουμε χρόνο ή και να ρισκάρουμε πράγματα με την όλη συναναστροφή με έναν τέτοιο άνθρωπο προκειμένου να πηδήξουμε.
Είναι προτιμότερο, κατά την ταπεινή μου άποψη, όταν ανιχνεύουμε πράγματα που δεν μας αρέσουν να αποχωρούμε. Ακόμα κι αν αυτό σημάνει ότι θα χάσουμε τη σαρκική απόλαυση.
Ο χρόνος και η προσοχή ενός σοβαρού ανθρώπου δεν είναι δωρεάν αγαθά για να χαρίζονται. Κερδίζονται.
Κι αν τα χαρίζουμε για ένα πήδημα σε ασόβαρα θηλυκά, τότε τα στερούμε εμμέσως από τα λιγοστά θηλυκά που πράγματι αξίζουν και που έκαναν τον κόπο να χτίσουν ένα συνολο γενικά θετικότερο και λιγότερο λανθασμένο.
Και συν τοις άλλοις κάπου πρέπει να υπάρξει και ένα φρένο σε αυτή την instant gratification που έχουμε σαν άντρες και να αντισταθούμε. Το long game θα επιφέρει μακράν καλύτερα αποτελέσματα.
Προσωπικές σκέψεις όλα αυτά, και τίποτα παραπέρα ως δασκαλιλίκι πχ.
Ας κάνει ο καθένας ότι θέλει στην τελική.