Ο έρωτας που θα νιώσεις ο συγκλονιστικός για κάποια κοπέλα που θα σε ταρακουνήσει, είναι ανεξέλεγκτος, δεν τον ελέγχεις, είναι υποσυνείδητος. Πάντα υπάρχει η πιθανότητα που θα βρεθεί μπροστά σου μια που θα σε κάνει να το νιώσεις. Έχω δει άτομα με μεγάλη εμπειρία σε γυναίκες να παθαίνουν ταράκουλο με μια. Το έχω νιώσει και εγώ από την πρώτη στιγμή που την είδα, μόνο που μπήκε στο χώρο και στα 38 μου, όχι γυμνάσιο ή πιτσιρικάς, δεν ήταν στο χέρι μου, έβγαινε από μέσα μου ορμητικά και δεν ήμουν και κανένας που είχα πρόβλημα με γυναίκες, τις είχα τις σχέσεις μου. Αν και πέρασαν 5 χρόνια, ακόμα και στο μεσοδιάστημα έκανα άλλο δεσμό (μαζί της δεν είχα δεσμό δυστυχώς!), όταν την συναντώ καμιά φορά το ίδιο ταράζομαι και ενθουσιάζομαι. Ευτυχώς ή δυστυχώς αυτά είναι σπάνια. Αλλά λες "ρε γαμώτο! Τι ζωή είναι αυτή αν δεν έχεις με ένα τέτοιο άτομο σχέση και ας σε κάψει, δε βαριέσαι, η ζωή είναι μικρή στο κάτω-κάτω, αυτές οι συγκινήσεις είναι που σε κρατάνε ζωντανό". Δυστυχώς όμως όπως είπα το να σε θέλει το ίδιο και το άλλο άτομο, είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ κωλοφαρδία.
Έτσι βρίσκουμε συντρόφους που μπορούμε να ελέγχουμε τον εαυτό μας μπροστά τους (μη απειλητικοί να μας ανατρέπουν), φτιάχνοντας σχέσεις ασφαλείς, επίπεδες που μερικές φορές θυμίζουν και συμβάσεις, αλλά μια ζωή να την περνάς με την μετριότητα; Γι'αυτό τα γράφω όλα αυτά, γιατί μεγαλώνουμε ρε γαμώτο και μετά...πάπαλα. Αυτούς τους μεγάλους έρωτες που ύμνησαν και οι ποιητές, δεν τους βρίσκεις εύκολα.
Εγώ πάντως σου εύχομαι να βρεθεί στο δρόμο σου η γυναίκα που θα σε ανατρέψει, άλλη αίσθηση....