Ας δεχτώ πως είναι προσωπική όταν γίνεται συνειδητά κι όχι λόγω κατήχησης από την 1η δημοτικού και αναπαραγωγής συγκεκριμένων προτύπων. Εγώ αυτό που ήθελα να θίξω είναι η τάση να εξατομικεύουμε ζητήματα τα οποία στην πραγματικότητα έχουν κοινωνικές προεκτάσεις. Το 400 π.Χ. να δεχτώ ότι η πίστη πήγαζε πηγαία λόγω περιορισμένης επιστημονικής γνώσης και ιστορικής εμπειρίας. Το 2020, όταν έρθει η ώρα να αποφασίσεις αν πιστεύεις, το να μην λάβεις υπόψιν σου το ρόλο της θρησκείας στο κοινωνικό πεδίο, πχ το πως η ύπαρξή της είναι συνυφασμένη με το κράτος κι άλλες τυπικές ή άτυπες εξουσίες, το θεωρώ ατόπημα.
Αν το κάνεις και καταλήξεις πως είναι ευεργετική, οκ διάλεξες την απέναντι από τη δική μου πλευρά, αλλά τουλάχιστον μπορούμε να συζητήσουμε σε μια ουσιαστική βάση. Το να λες "εγώ πιστεύω επειδή μου δίνει δύναμη, αλλά μην με εγκαλέσεις κιόλας για τα λάθη της οργανωμένης θρησκείας", ενώ με την καθημερινή σου στάση την στηρίζεις, ε σόρρυ κιόλας είναι μαλακία.