(Απαντώντας στο αρχικό ερώτημα το οποίο μου αγγίζει ευαίσθητες χορδές και με την ιδιότητα του γονέα που προσπαθεί με κάθε τρόπο να κάνει πράξη αυτά που θα ακουστούν ως θεωρίες)
Ναι υπάρχουν πολλά πράγματα τα οποία είτε έκαναν οι γονείς μου και δεν επιθυμώ να κάνω και εγώ στο μικρό μου, είτε ΔΕΝ έκαναν, αλλά η ευθύνη που προσωπικά αντιλαμβάνομαι πως έχω ως γονιός μου επιβάλλουν να κάνω. Θα αναφέρω κάποια από αυτά, αλλά θα μου επιτραπεί να το κάνω με τον δικό μου τρόπο, "απευθυνόμενος" στον νεαρό μου κύριο. (Με βοηθάει στην συγκέντρωση και στην υπευθυνότητα).
Δεσμοί «αίματος».
Ποτέ δεν κατανόησα τον λόγο που μια συγγένεια, ανεξαρτήτως αν είναι πρώτου ή εικοστού βαθμού πρέπει να γίνεται και άλλοθι όταν κάποιο άτομο λειτουργεί με τοξική ή χειριστική συμπεριφορά ή δεν σέβεται απόλυτα τις ανάγκες ή τις επιθυμίες σου, ασχέτως με το αν συμφωνεί η διαφωνεί με αυτές. Από μικρό παιδάκι, μικρότερος και από εσένα παρατηρούσα ας πούμε τους γάμους, στους οποίους το ζευγάρι ήταν υποχρεωμένο να καλέσει τον κάθε κύριο αηδία, απλά και μόνο γιατί είναι «σοϊ» και στο τέλος απλά να εισπράττει την γκρίνια και την αρνητικότητα σε μια στιγμή που θεωρεί τόσο σημαντική.
Όχι, δεν θα πάρω μικρέ μου. Δεν θα πάρω και δε θα σου δώσω, μην αγχώνεσαι.
Σε μεγαλώνω με μια κατεύθυνση. Όποιος δεν σε σεβαστεί, δεν αξίζει να είναι στη ζωή σου για κανένα απολύτως λόγο. Ακόμη και αν είμαι εγώ ο ίδιος και αυτό να το βάλεις καλά στο μυαλό σου.
Και αυτού του είδους τα “μαθήματα” γίνονται όχι με λόγια, αλλά με το απλό «δες με πως το κάνω εγώ», διαφορετικά είναι χωρίς αντίκρισμα. Παρακολούθα με λοιπόν.
Και αυτό είναι κάτι που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, πολλές φορές χωρίς να το καταλαβαίνουμε καν. Μέχρι που κάποια στιγμή, κάποιος κρίκος θα επαναστατήσει και θα κοπεί αυτή η αλυσίδα. Και όταν κοπεί, τότε αυτομάτως συμβαίνουν πολλά πράγματα. Και ένα από αυτά είναι πως οι γύρω σου θα φροντίσουν να σε σέβονται περισσότερο γιατί ξέρουν πως αν ξεπεράσουν τα όρια, θα έχουν να αντιμετωπίσουν και τις συνέπειες.
Γιατί κάποιος που γνωρίζει πως δεν χαρίστηκες σε τόσο «κοντινό» σου άνθρωπο, δεν πρόκειται να έχει αυταπάτες πως θα χαριστείς σε εκείνον. Απλά πράγματα.
Την έσπασα λοιπόν την αλυσίδα και δεν μου χρωστάς και τίποτα γι΄ αυτό. Συμπεριλαμβάνεται στην ευθύνη που αποδέχθηκα πριν καν γίνεις μια μέτρηση χιλιοστών σε υπερηχογράφημα. Αν έρθει η ώρα, θα με καταλάβεις.
Η αυτονομία σου είναι και η ελευθερία σου μικρέ μου..
Τα πρότυπα της κοινωνίας που μεγάλωσα εγώ ήθελαν μοιρασμένους ρόλους μεταξύ άντρα και γυναίκας. Και δεν νομίζω πως έχει αλλάξει και εντελώς αυτό αν το δούμε σε βάθος. Αυτή η εξάρτηση του ενός από τον άλλο, όσο και αν υποτίθεται πως ενίσχυε τους δεσμούς πολλές φορές δημιουργούσε προβλήματα. Γιατί κατά την ταπεινή μου πεποίθηση το να εγκλωβιστείς σε μια σχέση οποιουδήποτε είδους απλά και μόνο γιατί η ανασφάλεια σου για το «τι γίνεται μετά» χτυπάει κόκκινα, είναι ΜΕΓΙΣΤΟ πρόβλημα. (Ίσως και μεγαλύτερο από το πρόβλημα που σε έφερε στη θέση αυτή, γιατί για την ανασφάλεια σου, ευθύνεσαι εσύ, κανένας άλλος)
Και σε αυτές τις περιπτώσεις ήταν που διαπίστωνες πως πολλά από τα λόγια που είχες ακούσει, του τύπου «θα σε στηρίζω για πάντα παιδί μου, αδερφέ μου, κλπ», περιείχαν πολλούς αστερίσκους. Όταν έφτανε η ώρα των μεγάλων αποφάσεων, τότε εμφανίζονταν και αυτοί. «τι θα πει ο κόσμος.. κάνε υπομονή για τα παιδιά σου.. αυτός σου έτυχε, τι να κάνεις τώρα.. μα θα τα τινάξεις όλα στον αέρα.. εγώ αύριο θα πεθάνω, τι θα κάνεις μόνη-μόνος σου.. και εγώ αυτά τράβαγα αλλά έκανα υπομονή για το καλό σου» και άλλα τέτοια πολλά.
Οπότε.. μην ακούς τι σου λέω γιατί μπορεί χωρίς να το καταλαβαίνω να νομίζω πως είσαι ή να θέλω να είσαι κάτι που εσύ δεν θες και δεν είσαι.
Εκπαίδευσε τον εαυτό σου να βασίζεται στα πόδια στα χέρια και στο μυαλό σου, όσο μπορείς. Από τα πιο μεγάλα πράγματα, μέχρι και τα πιο καθημερινά. Για να μην φτάσει η στιγμή που θα είσαι αναγκασμένος να υποστείς καμία κατάσταση απλά και μόνο από το φόβο πως μόνος σου δε θα τα καταφέρεις. Μη γίνεις σα τον –ξέρεις ποιόν – που έχει εξαλείψει κάθε είδους συνείδησης και αξιοπρέπειας απλά και μόνο γιατί δε θα τα βγάλει πέρα με το νοίκι αν φύγει από το σπίτι της γυναίκας του.
Μάθε να κάνεις τα πάντα. Όλες τις δουλειές!
Πάλεψε να αποκτήσεις εφόδια, να μην έχεις καμία ανάγκη κανένα κερατά, εμένα ή τον καθένα.
Φρόντισε τον πλανήτη, γιατί τον δανείστηκες από τα παιδιά σου.
Στα παιδικά μου χρόνια δεν υπήρχε καν η έννοια της οικολογικής συνείδησης. Ο καθένας έκανε ότι ήθελε και λειτουργούσε σαν να του ανήκουν τα πάντα. Στο σχολείο δεν είχαμε ακούσει λέξη για ανακύκλωση, στους δρόμους περνούσε ο «αρκουδιάρης» με την αρκούδα να κάνει την Βουγιουκλάκη, η θάλασσα μπορούσε να εξουδετερώνει κάθε σκουπίδι που ρίχναμε μέσα της, τα αεροβόλα και οι φόλες έδιναν και έπαιρναν για τα αδέσποτα που "ενοχλούσαν" απλά και μόνο γιατί υπήρχαν. Καταλαβαίνεις πως μου ήταν πολύ δύσκολο να τα απωθήσω όλα αυτά. Εσύ όμως έχεις τόσα μέσα πλέον και καταλαβαίνεις πόσο βρωμιάρηδες, απολίτιστοι και αναίσθητοί ήμασταν, όχι μόνο δεν θα κάνεις, αλλά δεν θα επιτρέψεις και να συμβεί οτιδήποτε από αυτά.
Φρόντισε να δείξεις στα παιδιά σου έναν καθαρότερο και ομορφότερο κόσμο από αυτόν που σου έδειξα εγώ. Και μάθε τα να σέβονται κάθε μορφή ζωής, γιατί είμαστε απλά συγκάτοικοι.
Ταξίδεψε περισσότερο από εμένα!
Αν υπάρχει κάτι σημαντικό που θέλω να σου πω, είναι να επενδύεις περισσότερο σε ταξίδια, παρά σε τούβλα. Οι εμπειρίες αυτές θα είναι η σημαντικότερη περιουσία που θα καταφέρεις να αποκτήσεις. Ανακατέψου με τον κόσμο, πάρε όσα περισσότερα μπορείς. Και όταν διαπιστώσεις πόσο μεγάλος είναι, τότε θα δεις πως θα αξιολογείς με άλλο τρόπο τα πρόσωπα, τις καταστάσεις ή και τα προβλήματα που θα αντιμετωπίζεις.
Φοβού τους σωτήρες και υποσχέσεις φέροντες!
Όταν ήμουν στα χρόνια σου, ο κόσμος δεν είχε με τι αξιόλογο να ασχοληθεί και ασχολιόταν με την πολιτική. Σχετικό πάντα βέβαια, ουσιαστικά κουνούσε σημαίες επί προοπτικής διορισμού ή εξυπηρέτησης από τον συμπατριώτη σωτήρα. Και ουσιαστικά χωρίς να το πολυκαταλαβαίνει δημιούργησε αυτό το χάλι που βλέπεις σήμερα μικρέ. Ξέρεις πόσοι από αυτούς πέρασαν και από το σπίτι μου; Δε φαντάζεσαι. Ξέρεις όμως τι παρατηρούσα πάντα; Πως χαμογελούσαν ψεύτικα. Ανάλατα, άχρωμα και άοσμα. Γι αυτό και δεν τους εμπιστευόμουν και ιδιαίτερα σε αντίθεση με τον παππού και τη γιαγιά σου που με τραβολογούσαν πότε στον έναν και πότε στον άλλον. Τώρα αν εσύ τους εμπιστευτείς, δικό σου θέμα αλλά να έχεις κατά νου πως όταν βάζεις το όνομα σου σε μια λίστα από αυτές που έχουν οι τύποι αυτοί, αυτομάτως η «φωνή» σου γίνεται χαμηλότερη. Ζύγιασε το αυτό.
Βάζε την φαντασία σου να ρίχνει καθημερινά, τρείς φάπες το λιγότερο στην λογική σου.
Στην ηλικία σου μου μιλούσαν για προοπτική. Είχα και έναν κουμπαρά από το ταχυδρομικό ταμιευτήριο που έβαζα μέσα κέρματα, αλλά δε μπορούσα να τον ανοίξω όταν ήθελα.
Με έμαθαν να κοιτάζω μπροστά μόνο και ως ένα σημείο το κατανοούσα. Μέχρι που λες, μια μέρα ήρθε εκείνη η διαφήμιση της Ασπίς Πρόνοια στην τηλεόραση, με τον Τζίτζικα και τον μέρμηγκα που με στοίχειωσε. Και με εκνεύρισε τόσο ο μέρμηγκας που αποφάσισα να ζήσω την ζωή μου σαν τζίτζικας. Το τι θα επιλέξεις εσύ, είναι δικό σου θέμα.
Α, επίσης η «Ασπίς πρόνοια» πτώχευσε και πήρε στο λαιμό του πολύ κόσμο και κοσμάκη. Έχει και το συμβολισμό του αυτό.
‘Όμως, κράτησε το παιδί μέσα σου, γίνε υπεύθυνα ανεύθυνος και κάνε bypass τα «σοβαρέψου» ή τα «συγκρατήσου» που θα ακούς τριγύρω. Βάζε πάθος αγωνιστή και ενθουσιασμό παιδιού σε ότι κάνεις. Πίστη σκύλου και αυτοπεποίθηση γάτας. Στη δουλειά σου, στους έρωτες σου, στο λόγο σου. Ακόμα και αν απογοητευτείς, λίγη σημασία έχει. Ξαναδοκίμασε και βάλε ακόμη περισσότερα. Η ευτυχία είναι στιγμές, δεν είναι προορισμός. Και όταν φτάσεις στα χρόνια μου, θα διαπιστώσεις πόσο πολύτιμο είναι αυτό το παιδί μέσα σου, γιατί χωρίς την βοήθεια σου δε θα μπορείς να κάνεις τα απολύτως στοιχειώδη πράγματα, όπως το να ερωτεύεσαι.
Καλή τύχη μικρέ.
