Δεν ξερω αν το έχουν σκεφτεί και άλλοι πάντως εγω θα το πω:
Φίλε Theodle, επειδη το βλέπω το θέμα και επανέρχεται, πότε με τη μια μορφή, πότε με την άλλη, πότε γενικότερα, πότε συγγενής, πότε εσυ, θα σου πω το εξής.
Νομίζω εσυ βασανίζεσαι. Εσένα αφορά το θέμα.
Και σε βασανίζει γιατί σου χουν πιπιλήσει όλη σου τη ζωη, πόσο εισαι 30κατι, ε 34 απ οτι βλέπω, θα χεις σιγουρα 60άρηδες γονείς αν όχι 70άρηδες, ότι "μπες ρε μέσα να κανεις ζωάρα να μη σε κουνάει κανένας και γράψτους όλους".
Σκέφτεσαι οτι αν παραιτηθείς θα φας το κράξιμο της αρκουδας και οτι καποιο πρόβλημα υπάρχει με σενα αφου τοσος κοσμος απο το 1980 και μετα εκανε "ζωάρα και τεμπελιό" αρα αφου σε τρωει, λογικά κατι παει στραβα με σένα και αν παραιτηθεις θα πηγαινει κατι ακόμα πιο στραβα με σένα.
Δε θα μπορουσε να απέχει αυτο περισσότερο από την αλήθεια. Τίποτα δεν πάει στραβά με σένα. Ή έστω όχι αυτό το κομμάτι σου. (ή του συγγενικού σου προσώπου τάχα μου, επειδη ξερω οτι θα το αρνηθείς ότι αφορά εσένα)
Μάλιστα μου φαίνεται προβληματικό που τόσοι πολλοι παθιαζονται με το Δημόσιο και δεν αντιδρούν ακριβώς όπως εσυ να το τινάξουν απο τα θεμέλια. Ναι ξέρω για τη σιγουριά, αλλά και πάλι, πουλάς για λιγη ασφάλεια την ελευθερία σου, κανεις οτι σου πει το κράτος και εισαι πλεον ενας ισόβιος φτωχος για τις ιδιες ωρες στις οποιες ενας επιχειρηματιας θα βγαλει τα εκατονταπλάσια.
Θα στο θέσω πολύ απλά, αν και λιγο αναλυτικά.
Και 9.999.999 Έλληνες να ηταν διορισμενοι και εσένα να μη σου άρεσε και να ήθελες να παραιτηθείς, πάλι θα έπρεπε να παραιτηθείς.
10 εκατομμυρια μυγες καθημερινα στους σταβλους τρωνε σκατα αλόγων. Θα πας κι εσυ να φας επειδη το κάνουν οι άλλοι;
Και δε θα σου πω μονο οτι δεν ειμαστε στο 1980 ή οτι δεν ειναι το ιδιο δημοσιο με παλιά. Τα χεις σκεφτεί όλα, τα έχεις πει όλα στον εαυτό σου. Ο λόγος που δημιουργείς αυτο το θεμα ειναι επειδη θες καποιον να σου πει "ναι ρε μάγκα κάντο, δε θα σε κατηγορήσει κανείς".
Πρέπει να σκεφτείς λίγο και σε ποιούς απευθύνεσαι. Στην κοινωνία σε καθε ατομο που θα το πεις αυτό:
Ο άνεργος που δεν εχει κατσει να το ζησει θα σου πει "ρε τι αφηνεις πας καλά; αλλοι κανουν κρα για να μπουν κι εσυ φευγεις;"
Ο ιδιωτικος υπαλληλος με πολλες ακαδημαικες περγαμηνες, ισως να μην σου απαντησει καν, αν οχι να σε αρχισει και στο δουλεμα κι όλας οτι στο δημοσιο καλα την έχετε και κλαίτε κι όλας.
Ο δημοσιος υπάλληλος δε θα μιλήσει καν, σε θεωρει ήδη τεμπέλη που εχεις παρατησει το επομενο καλύτερο πράγμα μετα τη μερέντα. Ή θα σου πει "κακώς τα λες αυτα, το δημοσιο ειναι εξασφάλιση, ειναι καλά, κλπ" χωρις να ξερεις οτι μιλάς ηδη σε διορισμενο ΔΥ και στο ευλογαει ακριβως γι αυτο το λόγο. Για να δικαιολογήσει και αυτος την επιλογη του. Τι θα σου πει; Μια μαλακια ειναι αλλα κάθομαι και ανέχομαι μαλακίες γιατι δεν κινδυνεύω να με απολύσουν και μηνας μπαινει μηνας βγαινει τα τσεπωνω κι αν παραιτηθω θα πεινάσω ακομα χειρότερα ή δε θα χω στον ηλιο μοιρα να με προσλάβει ιδιώτης;
Η μάνα σου, μη το πάμε μακριά, θα σε αρχίσει στα "υπομονη παιδάκι μου, να εξασφαλιστείς, δεν τυχαίνουν αυτα καθε μερα" ή το παιδι μου τρελάθηκε ή τα παιδια δεν τα φτιαχνουν τοσο σκληραγωγημενα οπως παλιά κλπ κλπ κλπ
Θα σε τρελάνουν πρώτον και θα σπάσεις το στομάχι σου δεύτερον.
Οπότε θα σε βοηθησω.
Η δουλειά είναι σα το φουστάνι αδερφέ. Αμα δε σου αρέσει αυτο που βλέπεις απο την αρχή, δε θα ομορφυνει στην πορεία με το να το κοιτάς ξανα και ξανά απο άλλες γωνίες. Αμα κατι δεν το κανεις με την ψυχή σου, θα σου δωσει το στομάχι στο χέρι αργά ή γρήγορα.
Κι αμα έχεις καταλήξει, οτι δεν γουσταρεις, χέστηκες τι κανουν οι άλλοι. Παραιτήσου. Εγω σε καταλαβαίνω και πολύ καλά θα κάνεις.
Γι αυτο και μπαινεις και απαντας και με αντιλογο ποσο χάλια ειναι το Δημοσιο πια και φαινεσαι σαν lone voice, δε βλεπω άλλους να σε ενισχύουν. Γιατί αυτό θες και να σου πουν και δεν στο λενε και αγωνιάς να το ακούσεις.
Ε θα στο πω εγω. Χάλια ειναι, παραιτησου, απορω γιατί δεν το χεις κανει ήδη. Το εννοώ.
Δεν ειναι ολοι για ταβανακι 1000 ευρω και λιωσιμο στην Αθηνα ωρες στην κινηση και στα σκατοενοικια. Αλλος μπορεί να θέλει να φτιαξει επιχειρηση, να γουσταρει να παει σε σταρταπ με ΑΙ γιατι το χει καψα, να θελει εξελιξη, να θελει παραπανω χρήματα κλπ.
Δεν ειναι ολα με τη λογικη του μεσου πασοκοδιορισμένου ή νεοδημοκράτη, ας μπω να ξυνω τ αρχιδια μου και μετα θα κοψω απο το ψωμι ή το γαλα για να βγαλω το μηνα αλλά χαχα μαλάκες δε θα με κουναει κανενας.
Γιατι και να μπεις, δε θα εισαι σαν αυτούς. Μπορει να μπεις σε σχολείο και να σε γαμήσουν να φτιαχνεις προτζεκτς ξημερωματα για τα κωλοπαιδα, για 900 ευρω, καλλιτεχνικη αγωγή. Ή να πρέπει να εισαι 7.30 στην υπηρεσία και να λιωσεις σε ενα αντικειμενο που δεν σε γεμίζει και λογω Αθηνας να σπας το στομαχι σου απο τις 5 στους δρόμους.
Και δεν εχει νόημα να πουμε "α σε καποιες υπηρεσιες ειναι ασχημα, ή σε αλλες καλά". Τα χουμε ξαναπει και το θυμάσαι και το ξερεις κι εσυ ο ίδιος.
Και το εξωτερικο ήταν καλό για πολύ κόσμο και γυρισε πίσω. Αυτοι οι άνθρωποι δε φοβηθηκαν οτι θα τους δειχνει η κοινωνια οτι ταχα απέτυχαν; Στ αρχίδια τους ομως η κοινωνία. Σου λενε δε θελω αλλο gastarbeiter, θέλω τον τοπο μου την ηρεμια μου, να φτιαξω ενα σαιτ να πουλαω κεντηματα και that's it, βλέπουμε τι θα κανω.
Αν τα χεις βαλει κατω και δεις οτι δυσκολεύεσαι, κάνε αυτο που θεωρείς εσυ σωστό και ψαξε ανοιξε αλλους επαγγελματικούς δρόμους να βρεις την υγεία σου.
Δεν είμαστε όλοι για όλα.
Εγω συγκεκριμενα θα ημουν ευχαριστημενος με μια remote εργασια εστω και με λιγα λεφτα απο το σαλόνι μου, αρκει να μην ταλαιπωρουμουν στην κίνηση, ή ενα μικρο μαγαζακι/μπαράκι καπου ήρεμα στην επαρχία. Δε μ ενδιαφέρει να λιωσω και 16 ωρες μπροστα απο εναν υπολογιστη αρκει να μην περπαταω επι ωρες πήγαινε έλα.
Αλλοι έχουν το μικροβιο του επιχειρείν. Άλλοι θελουν να κανουν το 8ωράκι τους και μετα να πανε στην οικογένειά τους. Και πάει λέγοντας.
Κάντο, παραιτήσου, βγάλτο απο πάνω σου και ψάξε κατι άλλο να εσοδεύσεις. Δεν ειναι ντροπή, και σιγουρα δεν ειναι πανακεια, δεν καις ενα χαρισμενο Τζοκερ 10 εκατομμυριων να το πεταξεις για να σε πουν χαζό.
Δουλεια ηταν, είχε τα ανταλλαγματα της για ενα χιλιαρικο. Δε σε κάλυψαν έφυγες. Ελεος με αυτο το τυράκι της μονιμότητας. Γιατί τυράκι ειναι για να φας ολα τα αλλα τα σκατά.
Κανονικα το Δημοσιο θελει γκρεμισμα και ξαναχτισιμο στο 10% του σημερινού του μεγέθους, με καταργηση της μονιμοτητας για όλους ανεξαιρέτως, και η καθε υπηρεσια να προσλαμβανει αυτονομα σαν επιχειρηση με βιογραφικά και υπάλληλο προσλήψεων.
Δέξου το. Αποφάσισε μόνος σου. Και οτι αποφασίσεις, grow the balls and own it. Ακόμα κι αν ειναι λάθος.
Θα ζήσεις.
ΥΓ: Και ποιος να σε σταματησει αν παραιτηθείς; Δυο παραιτησεις βαράς απ οσο εχω δει στα ΦΕΚ, κανεις τη μια την προσωρινή, μετα περιμενεις καποιες μερες (14 νομίζω σου δινουν μηπως κι αλλάξεις γνωμη; Δεν ξερω.) ή αν επιβεβαιωσεις άμεσα και με δευτερη παραιτηση τελειωνει το πράγμα την ιδια μερα και τους γράφεις στ αρχιδια σου.
ΔΥ είναι, δεν ειναι μαγαζακι τους να κλάψουν, και το ιδιο θα ισχυε και για τον ιδιωτικο, δεν ειναι οικογένειά σου η επιχείρηση για να εχεις τυψεις αν φυγεις. Αν μπορουσαν να σε πουλήσουν για να τα τσεπώσουν, θα το έκαναν. Πόσο μάλλον στο Δημόσιο. Τα λεφτά τους θα μπουνε στο τελος του μηνα. Μπορεί να τους χώσεις λιγο, αλλά σιγα μην κατσεις να νιωσεις ενοχές. Τον εαυτο σου θα κοιταξεις. Κι αυτοι το ιδιο θα έκαναν στη θεση σου.
