Αν δεν έχεις κάποιον προσωπικό λόγο που σε κρατάει Ελλάδα για την ειδικότητα, γιατί χάνεις τον χρόνο σου;
Γνωρίζω περίπτωση ενός γιατρού από την περιοχή μου. Σπούδασε ιατρική στη Μπρατισλάβα και έκανε ειδικότητα οφθαλμιατρικής στην Ελβετία. Απ' ότι έμαθα, άριστο περιβάλλον εργασίας, νορμάλ ωράρια, καλός μισθός και προφανώς έμεινε εκεί.
Εγώ έχω ιδιωτική ασφάλεια, η εταιρία που εργάζομαι μας έχει κάνει πρόγραμμα ιδιωτικής ασφάλειας. Δεν έχει τύχει να τη χρησιμοποιήσω ποτέ, αλλά από συναδέλφους που ακούω, παίρνεις τηλέφωνο στη γραμματεία της ασφαλιστικής και σου κλείνουν αυτοί ραντεβού με γιατρό, με όποιον συνεργάζονται αυτοί (Μένω δυτική Θεσσαλονίκη, αυτός μπορεί να είναι κέντρο ή ανατολικά). Οπότε είναι σε ποιον θα πέσεις. Αντίστοιχα, για τα νοσοκομεία δεν έχω καταλάβει πως λειτουργεί. Δηλαδή μπορώ να πάω στο Διαβαλκανικό στα επείγοντα και να μη πληρώσω τίποτα;
Πολλοί γιατροί λένε ότι καλά τα ιδιωτικά νοσοκομεία αλλά σε βαρύ περιστατικό, γίνεται μεταφορά σε δημόσιο.
Ωστόσο, έχω δει αγγελίες από ιδιωτικές κλινικές "Ζητείται γιατρός εν αναμονή ειδικότητας" ή απλά ψάχνουν γιατρό με ειδικότητα διακαώς για πρόσληψη. Δηλαδή, δε σημαίνει ότι επειδή είναι ιδιωτικό, θα είναι και όλα άψογα και θα σε εξετάσει ο διευθυντής. Στην καλύτερη περίπτωση, θα σε εξετάσει αυτός που μόλις τελείωσε την ειδικότητα και ψάχνει για δουλειά (χωρίς να το κατακρίνω σε καμία περίπτωση). Μου θυμίζει αυτό που λένε στη Θεσσαλονίκη "Οι γιατροί του κέντρου είναι καλύτεροι". Μέγα ψέμα. Πας σε κάτι ιατρεία σούπερ-λουξ, δίνεις και ένα 60αρικο επίσκεψη και δεν είναι απαραίτητο πάντα ότι θα μείνεις ευχαριστημένος, ενώ μπορεί να βρεις και αντίστοιχα γιατρό με πιο "απλό" ιατρείο και να μείνεις ευχαριστημένος. Αντίστοιχα, το οτι στην ιδιωτική κλινική θα δεις ωραίους διαδρόμους σε ένα επιβλητικό κτήριο, δε σου εγγυάται κανείς ότι και η περίθαλψη θα είναι άριστη.