Devil, το ζήτημα για εμένα είναι, και πάντα ήταν, κατά πόσο μπορείς να ακολουθήσεις έναν τρόπο ζωής. Όχι μία διατροφή για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, αλλά μία μόνιμη διατροφή, που θα σου επιτρέπει να την ακολουθείς για όλη σου τη ζωή, σε συνδυασμό με άσκηση. Βάζω το βλέμμα μου στο μακροπρόθεσμο, πάντοτε, και στην ισορροπία, γνωρίζοντας πάντα εμένα και το πώς αντιδρώ εγώ. Σαφώς παίζει και πολύ σημαντικό ρόλο πώς τρως κάτι, με τι το συνδυάζεις, πώς απορροφόνται καλύτερα τα θρεπτικά συστατικά, ο σίδηρος, η πρωτεΐνη, όλα – σε αυτά προσπαθώ να πατήσω για να τα ακολουθώ για μια ζωή. Γι' αυτό το λόγο, ένα προφιτερόλ μια φορά το μήνα, όχι κάθε μέρα, ή ένα πιτόγυρο στις διακοπές ή μια πλάκα σοκολάτας μια φορά τη βδομάδα δεν έβλαψαν κανέναν. Ούτε μία διαφορετική διατροφή σε ταξίδια κλπ., όπου εκ των πραγμάτων δεν μπορείς να ακολουθείς αυτά που ακολουθείς γενικά, πειράζει, ειδικά αν δεν ξέρεις την πόλη/τη χώρα (δεν αναφέρομαι σε ταξίδια εντός Ελλάδος, εδώ όλα είναι πιο εύκολα). Το θέμα είναι κατά πόσο μπορείς να τα εντάξεις αυτά σε ένα ισορροπημένο πρόγραμμα που να σου επιτρέπει να δρας λειτουργικά στην καθημερινότητά σου και να είσαι υγιής.
Κι εδώ να αναφέρω το πόσο με εντυπωσιάζει το διατροφολόγιο των Γάλλων/Γαλλίδων, που κάθε 2/3 μέρες θα φάνε ένα κρουασάν βουτύρου το πρωί πηγαίνοντας στη δουλειά και, γενικά, είναι όλοι/ες γυμνασμένοι/ες, πάνε παντού οριακά με τα πόδια (15χλμ./μέρα μέσα στο νερό) και απ' όσα ξέρω από άτομα του ευρύτερου περιβάλλοντός μου έχουν συνήθως και καλές εξετάσεις. Αυτά τα άτομα δεν στερούνται τίποτα, απλώς το εντάσσουν με τέτοιο τρόπο στην καθημερινότητά τους και στην άσκησή τους που δεν τους φαίνεται. Και τρώνε 12 φρούτα/λαχανικά διαφορετικά κάθε μέρα, πολύ λίγο τυρί (και όχι κάθε μέρα), πολύ προσεχτικά μαγειρεμένα πιάτα, με σωστή αναλογία πρωτεΐνης/καλού υδατάνθρακα (κίνοα, ρύζι, φαγόπυρο)/λαχανικού βρασμένου συν σαλάτα σε κάθε γεύμα. Όταν μου δίνεται η ευκαιρία παρατηρώ τις συνήθειές τους και εντυπωσιάζομαι. Κάτι αντίστοιχο θέλω κι εγώ να κάνω για να αντέξει σε βάθος χρόνου.
