Ω ρε φίλε!
Και είχα πάρει ινδικό πριν κάτι κάποιο καιρό: Tikka Masala, κάτι ορεκτικά κι ένα Vindaloo, σε φάση όλα θα τα φάω όλα θα τα καταβροχθίσω. Εντωμεταξύ το Vindaloo είχε διευκρίνιση, ότι είναι πραγματικά καυτερό.
"Ανοησίες", είπα από μέσα μου. Όλοι καυτερό λένε και είναι πιπεράτο ίσα ίσα για μυξοπαρθένες. Και το πίστευα, καθότι δεν υπάρχει καυτερό που να μην είχα αντέξει. Ως τότε... Παρήγγειλα λοιπόν αυτό το σκασμό φαγητά και περίμενα.
Τρώω τα ορεκτικά, όλα κουλ. Ξεκινάω το Tikka Masala, ωπα λέω εδω είμαστε, ήρθα κι έδεσα. Ήπιο, ωραίο, χορταστικό. Σαλτσάρα.-
Και πιάνω το Vindaloo... Αμόνι και φλογοβόλο μαζί. Ο μάγκας μέσα μου έσπασε... Ήταν πραγματικά καυτερό! Δάκρυσα, γονάτισα, πήρα παραμάσχαλα το νεφρό, τη γλώσσα, ενάμισι λίτρο παγωμένο νερό επι 2 και κίνησα για το κρεβάτι. Τα λίγα μέτρα έγιναν χιλιόμετρα μέχρι να φτάσω...
Φράσεις που ξεστομίστηκαν περιελάμβαναν: "Μια μάνικα φέρτε να με σβήσω" , "αν το ξαναπάρω να μου το κάνετε κλύσμα κομμάτι κομμάτι" και "που θα χωρέσουν τώρα τα Caprice γαμώ το ... μου"
Nice memories...