Οι άντρες με χαμηλο δείκτη νοημοσύνης δεν γίνονται καριεριστες. Αν δεν έχουν την τύχη να γεννηθούν πολυ εργατικοί για την ακρίβεια, σχεδόν ποτέ δεν βγαίνουν από τη φτώχεια και τα κατωτατα στρώματα, ούτε επιδιοκουν μόρφωση. Υπάρχουν πολλοί περισσότεροι low iq άντρες από τις γυναίκες γιατί έτσι γενετικά η πραγματικότητα, δεν ξέρω το λόγο.
Επισης οι άντρες που είναι επιτυχημένοι καριεριστες ακριβώς επειδή δεν έχουν κανένα θέμα να μπλέξουν με κατώτερες γυναίκες δεν δίνουν καν σημασία στις καριεριστριες super μορφωμένες και προτιμούν μια νεώτερη, χαροπη, θυλικη γυναίκα πάρα την 38αρα super driven καριεριστα. Αυτήν την έχουν στο friendzone και την θεωρούν one of the boyz.
Το μεγάλο πρόβλημα με το κίνημα της ισότητας τως δύο φύλων είναι πως μας έχει περάσει την εντυπώση πως τα δύο φύλα έλκονται από τα ίδια πράγματα, πράγμα εντελώς ανακριβές.
Μην τα βάζεις όλα σε κουτάκια στο μυαλό σου.
Υπάρχουν πάντα αστάθμητοι παράγοντες που δεν μπορείς να προβλέψεις.
Δεν μπορείς να βγάλεις ασφαλές συμπέρασμα με την υπόθεση ότι όλοι οι άντρες και όλες οι γυναίκες θα θελήσουν να γίνουν καριερίστες και επειδή οι άντρες έχουν χαμηλότερο δείκτη νοημοσύνης άρα οι γυναίκες θα τα καταφέρουν καλύτερα άρα οι άντρες θα μείνουν "χαμηλά" και άρα δεν θα βρίσκουν γυναίκα να κάνουν οικογένεια. Αμάν βρε παιδάκι μου!
Ούτε οι επιτυχημένοι καριερίστες θα μπλέξουν με "κατώτερες" γυναίκες όταν θελήσουν να παντρευτούν. Μπορεί να μην διαλέξουν την 38άρα καριερίστα αλλά θα διαλέξουν τη νέα μορφωμένη και καλοβαλμένη κοπέλα που θα μπορεί να σταθεί δίπλα τους και θα μπορούν να κάνουν μια συζήτηση στο ίδιο επίπεδο. Δεν θα διαλέξουν την bimbo, αυτήν θα την διαλέξουν για άλλους προσωρινούς λόγους.
Τα δύο φύλα έλκονται από κάποια ίδια πράγματα, όχι όμως από όλα όπως δεν έχουν και τις ίδιες προτεραιότητες!
Θα σου πω ένα παράδειγμα από την οικογένειά μου χωρίς λεπτομέρειες.
΄Οταν είμαστε μικρά είχε έρθει η περίοδος των κρίσεων για προαγωγή σε ανώτερη θέση στην εργασία της μητέρας μου. Είπαν σε όσους ενδιαφέρονταν να κριθούν, να υποβάλουν αιτήσεις. Εν τω μεταξύ όλοι οι "κριτές" είχαν πιάσει τη μητέρα μου και της έλεγαν ότι τυπικά γίνεται η διαδικασία και ότι είχε τη θέση στο τσεπάκι της κτλ. Μέχρι και συγχαρητήρια εκ των προτέρων της έδιναν!
Ε, λοιπόν η μητέρα μου δεν υπέβαλε αίτηση! Επειδή μέτρησε τις ανάγκες της οικογένειάς της και είδε ότι δεν ήταν δυνατόν ν΄ανταποκριθεί και σ΄αυτές και στις αυξημένες υποχρεώσεις της νέας θέσης. Και μεταξύ των δύο διάλεξε την οικογένειά της.
Θέλω να καταλήξω ότι οι γυναίκες από τότε που μπόρεσαν επιτέλους να βγουν από τα σπίτια τους, θέλησαν να μετρήσουν τις δυνάμεις τους και να δουν πόσα μπορούν να καταφέρουν. Θέλησαν ν΄αποκτήσουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους. Θέλησαν ν΄αποδείξουν ότι μπορούν να κάνουν πολύ περισσότερα από όσα έκαναν μέχρι τότε. Θέλησαν να διεκδικήσουν στα ίσα μια θέση μαζί μ΄ έναν άντρα και να την κερδίσουν! Θέλησαν να δείξουν ότι αξίζουν!
Αυτό δεν σημαίνει ότι όλες οι γυναίκες που μπορούν, απόφασίζουν κιόλας ότι θα το κάνουν! Σε πολλές αρκεί η βεβαιότητα ότι μπορούν!
Εγώ είμαι σίγουρη ότι οι γυναίκες οι οποίες έχουν φτάσει στα ανώτατα αξιώματα θα ήταν πολύ περισσότερες αν κάποιες από αυτές (ενώ μπορούσαν) διάλεξαν άλλη πορεία ζωής.