Παλιό θέμα , το επαναφέρω.
Έπαθα την πρώτη μου κρίση ύστερα από την πρώτη φορά που δοκίμασα χασίς. Τρομερό συναίσθημα, νόμιζα πως θα πεθάνω. Έφυγα απο το σπίτι και κοιμήθηκα στο σπίτι του κολλητού μου όπου ηρέμησα αυτόμάτως. Ξαναδοκιμάζω άλλη μία φόρα, μιας και ο φίλος μου είχε πάθει παρόμοιο περιστατικό, αλλά το ξεπέρασε, και όλα κανονικά. Ήμουν χαλαρός και πέρασα μια χαρά.
Ώσπου φτάνουμε στην τρίτη φορά. Μετά από 20 λεπτά είχα εντονότατες παραισθήσεις, φοβίες, πανικό. Όλα αυτά επειδή δεν ένιωθα άνετα με το περιβάλλον γύρω μου. Με τους φίλους μου - γιατί τους είχα απωθημένα. Πάω στο σπίτι, νομίζα ότι με παρακολουθούσε η αστυνομία και γενικότερα δεν ήξερα που παν τα τέσσερα. Νόμιζα ότι εκείνο το βράδυ απλά θα πεθάνω.
[...]
Φίλοι που πέρασαν το ίδιο συνέστησαν Β12 βιταμίνη - λυκιθίνη και χάπια μαγιάς. Μπορώ να πω ότι ένιωσα καλύτερα με αυτά. Διάβασα επίσης ότι η κρίση πανικού μπορεί να οφείλεται και σε αποβιταμίνωση. Ποιος ξέρει; Είναι τελειώς ύπουλο πράγμα. Αυτό που μου προκαλεί εμένα - πιστεύω - τον πανικό, είναι μάλλον η μη αποδοχή του εαυτού μου και το γεγονός ότι κολλάω στο παρελθόν και σε καταστάσεις αρνητικές.