Και βέβαια θα μιλήσω για τρέξιμο! Γιατί είναι ο γρήγορος τρόπος σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης. Άμα έχει πάει 3 το πρωί και σε περιμένει κάτι πολύ αγχωτικό την άλλη μέρα αλλά πρέπει και να εχεις κοιμηθεί έως τις 6μιση; Τι θα κάνεις; Πιάνεις την παπανδρέου από ούλοφ πάλμε μέχρι το πάρκο του γουδιού και την τρέχεις πάνω κάτω μέχρι να μην σε πηγαίνουν τα πόδια σου, και δρα θαυματουργά. Αλλά μόνο άμα θες κάτι γρήγορο σε καταστάσεις επείγουσες. Σε χρόνια βάση, προτιμότερο θα ήταν κάτι πιο ζμουθ για τα γόνατα, ιδίως από ένα ύψος και πάνω. Αλλά μην μου μιλάς για ζυγαριές και 5 γεύματα τη μέρα, φρικάρω. Ένα γεύμα κάθε βράδυ σαν τα σκυλιά. Εκτός κι αν είμαστε ψόφιοι και ξεχαστεί κι αυτό

.
(Όταν λες αυτό ''Και δεν αρκει μονο αυτό θέλει να έχεις και στομάχι. Γιατι μπορει να μη μεινεις από ποδια αλλα από πνευμονια ή στομάχι. Εγω στο τρέξιμο ποτέ δεν νιώθω ενοχληση στα ποδια. Μονο στο στομάχι μετα από μεγάλη αποσταση. >'' τι να εννοείς; Μήπως τον σπασμό του διαφράγματος; )