Ναι ακριβώς το ίδιο είναι ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης, ο Ιπποκράτης κι άλλοι πολλοί με τον μέσο Ελληναρά κυρ Παντελή σήμερα.
Αυτή η φυλή έχει κολλήσει με το δάχτυλο στραμμένο στο παρελθόν να καπηλεύεται πολιτισμό με το τσουβάλι στον οποίο δεν έβαλε κανένα λιθαράκι εκ τοτε.
Παρά μόνο τσιφτετέλι, μπουζούκια δανεικά λεφτά και χρέη.
Δεν διαφωνώ και πολύ με αυτά που γράφεις.
Ο σύγχρονος Έλληνας, για πολλούς και διάφορους λόγους (απομάκρυνση από το αρχαίο Ελληνικό πνεύμα μέσω Χριστιανισμού, έπειτα Τουρκοκρατίας, αλλά και γιατί τον προσπέρασε η αναγέννηση και ο διαφωτισμός), απώλεσε τη σύνδεση με το αρχαίο Ελληνικό πνεύμα. Και επειδή το
αρχαίο Ελληνικό πνεύμα είναι κάτι γενικό και αόριστο, δεν αναφέρομαι μόνο στην κλασσική αρχαιότητα (για την οποία συνήθως μιλάμε όταν αναφερόμαστε στην αρχαία Ελλάδα), αλλά σε ένα ευρύτερο κοινωνικοπολιτικοφιλοσοφικό φάσμα.
Εδώ γεννήθηκε η δυτική φιλοσοφία. Κλισέ, αλλά ισχύει. Από τους προσωκρατικούς (Πυθαγόρειοι και άλλοι) την «αγία τριάδα» (Σωκράτης - Πλάτων - Αριστοτέλης), στους Στωικούς, τους κυνικούς και τους Νεοπλατωνικούς, μετά τον Χριστιανισμό, ο ευρύτερος Ελλαδικός χώρος (σημερινή Ελλάδα, Μικρά Ασία και σημερινή Ιταλία) υπήρξε κάτι σαν τη μήτρα του πολιτισμού μας.
Εδώ γεννήθηκε η πολιτική φιλοσοφία. Η ίδια η σημασία της λέξεως φόρουμ προέρχεται από τη ρωμαϊκή αγορά, η οποία προέρχεται, με τη σειρά της, από την εκκλησία του δήμου. Την έκθεση, με λίγα λόγια, των απόψεών σου δημοσίως και την κριτική για αυτές. Επίσης, η διάκριση μεταξύ των πολιτευμάτων, καθώς εδώ είχαμε παράλληλα βασιλεία, αριστοκρατία και δημοκρατία.
Εδώ γεννήθηκαν τέχνες (όπως το θέατρο) και επιστήμες, εδώ εν γένει, γεννήθηκαν πολλά από τα οποία οι μετέπειτα τα εξέλιξαν και διαμόρφωσαν αυτό που σήμερα ονομάζεται «δυτικός τρόπος σκέψης.» Ουσιαστικά εδώ γεννήθηκε, δηλαδή, ο δυτικός τρόπος σκέψης. Το που κατέληξαν σήμερα οι κάτοικοι του συγκεκριμένου χώρου και οι κληρονόμοι ενός εκ των βαρυτέρων ονομάτων της ιστορίας (Έλληνας) είναι μια άλλη, θλιβερή υπόθεση. Όμως αυτό:
Δεν πιστεύω στις φυλές αλλά αν είχα μια για να ντρέπομαι σήμερα σίγουρα θα ταν αυτή.
Η αυτολύπηση, δηλαδή, είναι κάτι το οποίο θεωρώ φοβερό λάθος (τουλάχιστον για όσους πιστεύουν σε φυλές.) Με τα στραβά και τα καλά μας, σίγουρα δεν είμαστε οι χειρότεροι που υπάρχουν. Άσε που, δεν πετυχαίνεις τίποτα με το να κράζεις συνέχεια ένα σύνολο, στο οποίο εξανίστασαι ότι δεν ανήκεις και προσπαθείς να διαφοροποιηθείς όσο μπορείς από αυτό. Μια παραγωγική προσέγγιση είναι να προσπαθείς να κάνεις βελτιώσεις (με τον όποιο τρόπο και στο ελάχιστο βαθμό που μπορείς) σε αυτά που δεν σου αρέσουν. Αλλιώς, μόνο θα βρίσκεις δικαιολογίες για τις αποτυχίες της ζωής σου (γενικά μιλάω) για το πόσο άτυχος είσαι που γεννήθηκες σε αυτό το τόσο οπισθοδρομικό κομμάτι γης, κάτι σαν αυτά που έγραφες για τους alt rights.
Τέλος, σημαντική η διάκριση φυλής και έθνους, την οποία κάνει ο
@giannhs2001. Συνεχίζω δε να επιμένω ότι υπάρχουν φυλές (ή, τέλος πάντων, ανθρώπινα υποσύνολα) και αυτές οι φυλές έχουν διαφορές μεταξύ τους. Απλά αυτές δεν συνίστανται στον βιολογικό, αλλά στον κοινωνικοπολιτισμικό παράγοντα. Ακόμα και στην επιστήμη της κοινωνιολογίας θα σου πουν, για παράδειγμα, ότι μια διακριτή διαφορά του δυτικού με τον ανατολικό κόσμο αποτελεί ότι ο πρώτος είναι περισσότερο ατομοκεντρικός, ενώ ο δεύτερος επικεντρώνεται στο σύνολο.
Τώρα, για το αν αισθάνεται κάποιος περήφανος ή όχι, αυτό αποτελεί καθαρά προσωπική του υπόθεση και δεν χρειάζεται να απολογείται σε κανέναν. Προσωπικά αισθάνομαι ευθύνη που γεννήθηκα στον τόπο που βγήκαν τόσο σπουδαίοι και επιδραστικοί για τον κόσμο άνθρωποι. Περήφανος, όμως, αισθάνομαι για πράγματα που καταφέρνω εγώ. Γιατί, παρόλο που, όπως ξαναείπα, φυλές υπάρχουν, είναι ένα χαρακτηριστικό που δεν επιλέγεις (όπως, για παράδειγμα, το χρώμα των ματιών σου), άρα δεν μπορείς να νιώσεις περήφανος για αυτό. Αγαπάω, όμως, αυτό που είμαι (Έλληνας) γιατί, απλά, αυτό είμαι, όπως επίσης αγαπάω τα μάτια μου, γιατί αυτά έχω.
