Αχα άρα όσοι εργάζονται στο δημόσιο σχολείο είναι βλάκες. Πανθηρ, αυτό δεν είναι απλά ένα ακόμη επάγγελμα, εμπλεκεσαι και συναισθηματικά με έντονη αίσθηση ευθύνης διαμόρφωσης και αυτού του παιδιού . Πως να στο πω να το καταλάβεις.. Μια μίξη ανάμεσα σε γονεικη φροντίδα παράλληλα με την καθοδήγηση της σκέψης πάνω στο όποιο γνωστικό αντικείμενο.
Δεν είπα οτι είσθε βλάκες αλλά και εγω αμα δεν πληρωνόμουν καλά δεν θα είχα κίνητρο να κάνω το κάτι παραπάνω. Thats all.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: Σήμερα στις 20:40
Δεν διαφωνώ ότι χάθηκαν τα όρια, ήδη κατά τη γνώμη μου έχουν ξεπεραστεί και από τα πιο "λαιτ" που ανέφερες και πρέπει να πάρεις μέτρα, αλλά δες το έτσι. Κάποιος κρατάει ένα μπουκάλι μέσα στη βλακεία του το πετάει στον πίνακα, αρχίζουν όλοι και γελάνε και παίρνει το ερέθισμα ότι εδώ κάτι καλό έκανα και κάπως το δικαιολογεί στο μυαλό του "έλα μωρέ πλαστικό ήταν, δεν έπαθε και τίποτα" και μετά του που αυτό θα καταλήξει όταν γίνει συνήθεια απ'ο πολλούς κανείς δεν ξέρει. Από αυτά που μας έχουν τονίσει στη σχολή (βέβαια εγώ σπουδάζω για μικρότερες ηλικίες όπου τέτοια δεν υπάρχουν με αυτό τον τρόπο) είναι να προσέχουμε τις ταμπέλες που βάζουμε, όσο δύσκολο και αν είναι αφού και εμείς άνθρωποι είμαστε. Όταν κάποιον τον ταμπελιάσεις ως "κακό", παραβατικό" κτλ. μετά δύσκολα ξεκολλάει αυτό από το μυαλό σου και δεν μπορείς να βοηθήσεις ακόμα και εκεί που υπάρχει περιθώριο βοήθειας. Ίσως ας πούμε αν δεις ότι υπάρχει μια κλίκα που ξεσηκώνει και άλλους να αρκεί να τους αλλάξεις τμήματα. Αυτό θέλω να πω, ότι δεν είναι όλα το ίδιο. Εκεί θέλει όμως να υπάρχει και υποστήριξη. Δεν μπορώ να πω για παιδιά που δεν έχω δει ποτέ, ούτε είμαι ψυχολόγος για να παίρνω τέτοια θέση, όμως ίσως αν εξαρχής έμπαινε μπροστά η διευθύντρια και έβλεπαν ότι δεν είναι μόνη της να γλίτωναν πολλά. Δεν θέλω και να αδικήσω την καθηγήτρια γιατί όντως αυτά που διάβασα πρέπει να της έκαναν τη ζωή βασανιστήριο.
Και αμα τους αλλάξεις τμήμα τι θα γίνει δηλαδή ; απλά χώνεις το προβλημα σε άλλο συνάδελφο.
Εκεινο που βλέπω και στο οποίο πάσχουν οι άνθρωποι πολύ ειναι η τελειομανεία.
Όλοι ειδικά στο Δημόσιο κοιτάνε να τους έχουνε ΟΛΟΥΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΥΣ. Δε γινονται αυτά.
Εν προκειμένω έχεις 3 οντότητες
1. Ο Καθηγητής
2. Οι άλλοι μαθητές
3. Ο παραβατικός ή οι παραβατικοί μαζί με τους γονείς τους
Αν ειναι να προστατέψουμε τους 2 πρώτους δεν πειράζει αμα ο 3ος δεν πάρει χαμπάρι. Τι να κάνουμε τώρα κάποια άτομα δε σώζονται. Για να σωθούν πρέπει να αρχισουν να συνεργάζονται αλλιώς προέχει η ασφάλεια και η αρμονία των υπολοιπων.
Παράδειγμα απο μια άλλη δουλειά... ειναι να γίνει ένα έργο για καλό και για προστασία του περιβάλλοντος πρέπει να πάρουνε 300.000 γνώμες σύμφωνες απο αντίστοιχες ΕΠΕΡΕΣΙΕΣ.
Ρε φιλε... πήρες απο 2-3 εντάξει φτάνει στείλε το έγγραφο κ στις άλλες κ δώσε στον Ανάδοχο το Οκ να ξεκινήσει δηάδη γιατι να περιμένεις τον Χ υπαλληλο ποοοοοτε θα δεήσει να σ στειλει απαντητικό.
Ενημερωθηκες αγόρι μου ; Τελος. Προχωράμε.
Ετσι και αλλιώς για καλό πάμε.
Δυστυχως αρκετός κόσμος δεν κινείται γιατι θέλει να ειναι 100% σίγουρος... δεν θα εισαι ποτέ και κατι να συμβεί στη πορεία αν εισαι έξυπνος και ευελικτος θα το λύσεις.
Τελοςπαντων εγω εχω σταματησει πλέον στη δουλειά τα πολλά τηλέφωνα και την υπερ ανάλυση κουράζει πραγματικά... παίρνεις μια απόφαση διαβαζεις κ τη νομοθεσία και προχωράς.