Θεσσαλονίκη: Ερωτήματα μετά τον θάνατο εκπαιδευτικού από εγκεφαλικό - Καταγγελία για bullying από μαθητές

Νόμους δεν θέλεις;;;
Αυτοί είναι οι νόμοι που διέπουν το σχολικό περιβάλλον.
Πάρε νόμους τώρα.:D
Αυτοί είναι.
Τους είδες και μόνος σου.

Οι κυρώσεις δεν είναι μόνο πειθαρχικες, είναι και διοικητικές αλλά και ποινικες.

Το ΦΕΚ που έχουμε βάλει αφορά τις Πειθαρχικες κυρωσεις αλλά κανένας δεν μπορεί να απαγορευσει σε έναν καθηγητή να κανει μήνυση σε έναν μαθητή και τους γονείς του άλλο εάν στη πραξη για απλή εξύβριση είναι πιο σπάνιο. Φαντάζομαι δεν έχω και εικόνα από τέτοιες δικογραφίες.

Νόμοι είναι πολλοι ανάλογα με ποια διάταξη θέλεις να πας. Όπως και στους Ναυτικούς πχ σε έναν Πλοίαρχο οι πειθαρχικες κυρώσεις δεν έχουν σχέση με τις ποινικες.
 
Οι κυρώσεις δεν είναι μόνο πειθαρχικες, είναι και διοικητικές αλλά και ποινικες.

Το ΦΕΚ που έχουμε βάλει αφορά τις Πειθαρχικες κυρωσεις αλλά κανένας δεν μπορεί να απαγορευσει σε έναν καθηγητή να κανει μήνυση σε έναν μαθητή και τους γονείς του άλλο εάν στη πραξη για απλή εξύβριση είναι πιο σπάνιο. Φαντάζομαι δεν έχω και εικόνα από τέτοιες δικογραφίες.

Νόμοι είναι πολλοι ανάλογα με ποια διάταξη θέλεις να πας. Όπως και στους Ναυτικούς πχ σε έναν Πλοίαρχο οι πειθαρχικες κυρώσεις δεν έχουν σχέση με τις ποινικες.
Εγώ ως κατακλείδα έχω μόνο ένα να πω.
Το εκπαιδευτιλίκι δεν είναι απλώς ένα επάγγελμα.
Για να το ασκήσεις θα πρέπει να έχεις οπωσδήποτε και το αντίστοιχο ταλέντο.
 
Αυτό είναι το πρόβλημα οτι μερικά παιδιά είναι τέρατα, τι να κάνουμε και μόλις πατήσει τα 19 ευχόμαστε να σαπίσει στη φυλακή κι αυτό το ενήλικο πλέον «τέρας».

Για το τι οδηγεί κάποιον να γίνει «τέρας» ούτε λόγος.

Αν δείτε όλα μα όλα τα πραγματικά τέρατα της ανθρωπότητας που έχουν κάνει ανεκδιήγητα εγκλήματα, τα πιο αποτρόπαια που μπορεί να φανταστεί κανείς, όλοι είχαν το ίδιο πατερν: κακοποιητικοί γονείς-σπίτι μπουρδέλο.

Πιθανότατα τα παιδιά αυτά να προέρχονται από ένα προβληματικό περιβάλλον και όχι με την έννοια της... υπερβολικής αγάπης και του gentle parenting όπως οι νοσταλγοί του παρελθόντος έσπευσαν να πουν.
Και πάλι όμως ως κοινωνία πρέπει να κάνουμε σαφές τί είναι και τί δεν είναι ανεκτό. Δυστυχώς με τα όρια δεν μπορείς να αλλάξεις τον χαρακτήρα κάποιου, να τον κάνεις ουσιαστικά να καταλάβει ότι είναι λάθος και να εξελιχθεί, χωρίς αυτά όμως ο ναρκισσισμός αλωνίζει.
Πολλοί νάρκισσοι θα μπορούσαν να επικαλεστούν τραύματα, προβληματική ανατροφή και τοξικό περιβάλλον και να έχουν δίκιο αλλά ξέρεις κάτι; Να πάνε να πνιγούν. Κάποια στιγμη, (και όχι σε αυτές τις ηλικίες που δεν έχεις τόσο καταλογισμό) καλείσαι να διαλέξεις ποιό μονοπάτι θα πάρεις. Ας διαλέξεις σωστά.
 
Η τελική μου συμβουλή είναι να μην αφήνετε κανέναν να αρχίσει να σας απειλεί κ να σας βρίζει να φωνάζετε άμεσα την Αστυνομία για να ξεκινήσουν οι μηνυσεις.

Εκτός των μηνύσεων υπάρχουν κ άλλες επιλογές όπως η υποβολή παραπονων κ η κλήση των δραστών μετά των γονέων τους στα Αστυνομικά τμήματα η την Εισαγγελική αρχή για συστάσεις.
'Εψαξες μονος σου και τα βρήκες βλεπω. Μπραβο, αντε που τα ζητουσες ολα να στα δώσω έτοιμα.
 
Εγώ ως κατακλείδα έχω μόνο ένα να πω.
Το εκπαιδευτιλίκι δεν είναι απλώς ένα επάγγελμα.
Για να το ασκήσεις θα πρέπει να έχεις οπωσδήποτε και το αντίστοιχο ταλέντο.

Ναι εμένα η ερώτηση μου είναι γιατί να χαραμισεις τελικά αυτό το ταλέντο σε ένα τομα του Δημοσίου με μισθό 1200 ευρω το μήνα και 12 χρόνια προυπηρεσια κ να έχεις κ αυτα τα ευτραπελα κάθε μερα στη δουλειά. Στη δική μας δουλειά δυσκολα βρίσκεις πλεον άνθρωπο με τέτοια προυπηρεσια ειδικά στον τομεα των Αξιωματικών κάτω από 1800-1900 ευρώ. Και παλι οριακά είναι. Των καθηγητών είναι χάλια.

Όταν το Κράτος σε πλακωνει ευθυνες πρεπει να πληρωνει κιόλας. Αλλιώς πας κ γίνεσαι modern cinderellos και αεριτζης και κάθε μήνα καθαρίζεις κανα 5 χιλιάρικα με τα ψέμματα. Και ουτε σκοτουρες και ποιου το παιδι έκανε μαλακιες η ποιος πλακωθηκε στο λιμάνι κτλ.

Η ζωή τελικά είναι πολυ μικρή κ οι έξυπνοι δεν ασχολουνται με τα προβληματα των άλλων εκτός κ αν πληρωνοντςι αδρά για αυτά. Το γεγονός ότι ένα παιδι είναι κολοπαιδι δεν είναι δικό μας προβλημα.

Άρα που καταλήγουμε... Ότι οι δραστήριοι άνθρωποι από ένα σημείο κ μετα και οι ικανοί δεν θα κάτσουν να ασχοληθούν με το Κράτος κ τις απαιτήσεις του.
 
Τελευταία επεξεργασία:
Το θρεντ έχει μετατραπεί από το θέμα με την καθηγήτρια στο πείστε τον Ντέβιλ ότι έχει άδικο

Σε κάθε περίπτωση από αυτά που έχω ακούσει/δει και εγώ και από τις δικές μου παιδαγωγικές σπουδές, δεν αντιμετωπίζονται όλες οι περιπτώσεις το ίδιο. Θέλει υπομονή και επιμονή. Από τα πρώτα πράγματα που βλέπουμε είναι αν υπάρχει επαναληπτικότητα, το πλαίσιο που γίνεται κάτι κτλ. Είναι διαφορετικό αυτά τα παιδιά να είχαν αυτή τη συμπεριφορά μόνο στα αγγλικά και διαφορετικό να ήταν ένα γενικό θέμα. Στην πρώτη περίπτωση κάπως βρήκαν ίσως εύκολο στόχο και μέσα ίσως από την παρέα και έναν χαζό χαβαλέ στο μυαλό τους να ξέφυγε η κατάσταση χωρίς καν τα ίδια να καταλαβαίνουν τις επιπτώσεις, ενώ στη δεύτερη υπάρχει μάλλον μεγαλύτερο θέμα που πιθανόν να πηγάζει από το ίδιο το σπίτι. Δεν είναι όλα τα παιδιά τέρατα, ούτε όταν τα ζεις καθημερινά βλέπεις πάντα 24/7 τον "κακό" τους εαυτό.
Στην περίπτωση της καημένης καθηγήτριας ίσως να έπρεπε να παρθούν πιο σκληρά μέτρα γιατί η υγεία της είχε φτάσει εκτός ορίων και μάλλον αυτό έπρεπε να το αναλάβει η ίδια η διεύθυνση αφού η ίδια τα είχε χάσει.
 
Είναι διαφορετικό αυτά τα παιδιά να είχαν αυτή τη συμπεριφορά μόνο στα αγγλικά και διαφορετικό να ήταν ένα γενικό θέμα. Στην πρώτη περίπτωση κάπως βρήκαν ίσως εύκολο στόχο και μέσα ίσως από την παρέα και έναν χαζό χαβαλέ στο μυαλό τους να ξέφυγε η κατάσταση χωρίς καν τα ίδια να καταλαβαίνουν τις επιπτώσεις, ενώ στη δεύτερη υπάρχει μάλλον μεγαλύτερο θέμα που πιθανόν να πηγάζει από το ίδιο το σπίτι. Δεν είναι όλα τα παιδιά τέρατα, ούτε όταν τα ζεις καθημερινά βλέπεις πάντα 24/7 τον "κακό" τους εαυτό.
Μα από χαβαλέ σε χαβαλέ, υπάρχει διαφορά...Μπορώ να καταλάβω ότι βρήκαν πρόσφορο έδαφος και χόρευαν, κατά πώς γούσταραν...Και εδώ ξεκινάνε τα παρατράγουδα...Αν δεν γούσταραν την ίδια και το μάθημα που κάνει, θα διέκοπταν συχνά, θα την ειρωνεύονταν, θα γελούσαν κ.λπ. Θα έκαναν διάφορα χαζά, να περάσει η ώρα άρον άρον. Ακόμα και στα δικά μου μαθητικά χρόνια έπαιζαν αυτά...

Το να πετάς, όμως, μπουκάλια νερό, βιβλία κ.λπ., δείχνει ότι τα πράγματα έχουν ξεφύγει κατά πολύ. Ότι δεν υπάρχουν όρια. Και αλίμονο αν χρειάζονται κάποιον συνεχώς να "τα μαζεύει" αυτά τα παιδιά...Δηλαδή όπου τους παίρνει τσογλάνια, κι όπου δεν...παπαδιές.
 
Τελευταία επεξεργασία:
Η ζωή τελικά είναι πολυ μικρή κ οι έξυπνοι δεν ασχολουνται με τα προβληματα των άλλων εκτός κ αν πληρωνοντςι αδρά για αυτά. Το γεγονός ότι ένα παιδι είναι κολοπαιδι δεν είναι δικό μας προβλημα.
Αχα άρα όσοι εργάζονται στο δημόσιο σχολείο είναι βλάκες. Πανθηρ, αυτό δεν είναι απλά ένα ακόμη επάγγελμα, εμπλεκεσαι και συναισθηματικά με έντονη αίσθηση ευθύνης διαμόρφωσης και αυτού του παιδιού . Πως να στο πω να το καταλάβεις.. Μια μίξη ανάμεσα σε γονεικη φροντίδα παράλληλα με την καθοδήγηση της σκέψης πάνω στο όποιο γνωστικό αντικείμενο.
 
Το να πετάς, όμως, μπουκάλια νερό, βιβλία κ.λπ., δείχνει ότι τα πράγματα έχουν ξεφύγει κατά πολύ. Ότι δεν υπάρχουν όρια. Και αλίμονο αν χρειάζονται κάποιον συνεχώς να "τα μαζεύει" αυτά τα παιδιά...Δηλαδή όπου τους παίρνει τσογλάνια, κι όπου δεν...παπαδιές.
Δεν διαφωνώ ότι χάθηκαν τα όρια, ήδη κατά τη γνώμη μου έχουν ξεπεραστεί και από τα πιο "λαιτ" που ανέφερες και πρέπει να πάρεις μέτρα, αλλά δες το έτσι. Κάποιος κρατάει ένα μπουκάλι μέσα στη βλακεία του το πετάει στον πίνακα, αρχίζουν όλοι και γελάνε και παίρνει το ερέθισμα ότι εδώ κάτι καλό έκανα και κάπως το δικαιολογεί στο μυαλό του "έλα μωρέ πλαστικό ήταν, δεν έπαθε και τίποτα" και μετά του που αυτό θα καταλήξει όταν γίνει συνήθεια απ'ο πολλούς κανείς δεν ξέρει. Από αυτά που μας έχουν τονίσει στη σχολή (βέβαια εγώ σπουδάζω για μικρότερες ηλικίες όπου τέτοια δεν υπάρχουν με αυτό τον τρόπο) είναι να προσέχουμε τις ταμπέλες που βάζουμε, όσο δύσκολο και αν είναι αφού και εμείς άνθρωποι είμαστε. Όταν κάποιον τον ταμπελιάσεις ως "κακό", παραβατικό" κτλ. μετά δύσκολα ξεκολλάει αυτό από το μυαλό σου και δεν μπορείς να βοηθήσεις ακόμα και εκεί που υπάρχει περιθώριο βοήθειας. Ίσως ας πούμε αν δεις ότι υπάρχει μια κλίκα που ξεσηκώνει και άλλους να αρκεί να τους αλλάξεις τμήματα. Αυτό θέλω να πω, ότι δεν είναι όλα το ίδιο. Εκεί θέλει όμως να υπάρχει και υποστήριξη. Δεν μπορώ να πω για παιδιά που δεν έχω δει ποτέ, ούτε είμαι ψυχολόγος για να παίρνω τέτοια θέση, όμως ίσως αν εξαρχής έμπαινε μπροστά η διευθύντρια και έβλεπαν ότι δεν είναι μόνη της να γλίτωναν πολλά. Δεν θέλω και να αδικήσω την καθηγήτρια γιατί όντως αυτά που διάβασα πρέπει να της έκαναν τη ζωή βασανιστήριο.
 
...Κάποιος κρατάει ένα μπουκάλι μέσα στη βλακεία του το πετάει στον πίνακα, αρχίζουν όλοι και γελάνε και παίρνει το ερέθισμα ότι εδώ κάτι καλό έκανα και κάπως το δικαιολογεί στο μυαλό του "έλα μωρέ πλαστικό ήταν, δεν έπαθε και τίποτα" και μετά του που αυτό θα καταλήξει όταν γίνει συνήθεια από πολλούς κανείς δεν ξέρει.
Είναι βλακεία ή κάτι βαθύτερο ; Θέλω να πω ότι, ένα παιδί με μια πιο φυσιολογική/υγιή συμπεριφορά, θα είχε μια κάποια συστολή...Δηλαδή δεν πετάς ένα μπουκάλι έτσι (κι ας είναι και πλαστικό...) στην καθηγήτριά σου. Κάτι πρέπει να σε "κρατήσει μέσα σου". Ακόμα και σ΄ αυτή την ηλικία. Δεν είναι βρέφη. Μεγάλα παιδιά είναι...
Εκεί θέλει όμως να υπάρχει και υποστήριξη. Δεν μπορώ να πω για παιδιά που δεν έχω δει ποτέ, ούτε είμαι ψυχολόγος για να παίρνω τέτοια θέση, όμως ίσως αν εξαρχής έμπαινε μπροστά η διευθύντρια και έβλεπαν ότι δεν είναι μόνη της να γλίτωναν πολλά. Δεν θέλω και να αδικήσω την καθηγήτρια γιατί όντως αυτά που διάβασα πρέπει να της έκαναν τη ζωή βασανιστήριο.
Ναι. Φαίνεται ότι για κάποιο (ή για κάποιους...) λόγο δεν είχε την υποστήριξη που έπρεπε. Και όλες αυτές οι - κάπως σπασμωδικές - κινήσεις της, ίσως ήταν μια απελπισμένη κραυγή για βοήθεια...

Τί να πω...Κρίμα που τα πράγματα ξέφυγαν τόσο πολύ, από πολλές μεριές...
 
Αχα άρα όσοι εργάζονται στο δημόσιο σχολείο είναι βλάκες. Πανθηρ, αυτό δεν είναι απλά ένα ακόμη επάγγελμα, εμπλεκεσαι και συναισθηματικά με έντονη αίσθηση ευθύνης διαμόρφωσης και αυτού του παιδιού . Πως να στο πω να το καταλάβεις.. Μια μίξη ανάμεσα σε γονεικη φροντίδα παράλληλα με την καθοδήγηση της σκέψης πάνω στο όποιο γνωστικό αντικείμενο.

Δεν είπα οτι είσθε βλάκες αλλά και εγω αμα δεν πληρωνόμουν καλά δεν θα είχα κίνητρο να κάνω το κάτι παραπάνω. Thats all.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων:

Δεν διαφωνώ ότι χάθηκαν τα όρια, ήδη κατά τη γνώμη μου έχουν ξεπεραστεί και από τα πιο "λαιτ" που ανέφερες και πρέπει να πάρεις μέτρα, αλλά δες το έτσι. Κάποιος κρατάει ένα μπουκάλι μέσα στη βλακεία του το πετάει στον πίνακα, αρχίζουν όλοι και γελάνε και παίρνει το ερέθισμα ότι εδώ κάτι καλό έκανα και κάπως το δικαιολογεί στο μυαλό του "έλα μωρέ πλαστικό ήταν, δεν έπαθε και τίποτα" και μετά του που αυτό θα καταλήξει όταν γίνει συνήθεια απ'ο πολλούς κανείς δεν ξέρει. Από αυτά που μας έχουν τονίσει στη σχολή (βέβαια εγώ σπουδάζω για μικρότερες ηλικίες όπου τέτοια δεν υπάρχουν με αυτό τον τρόπο) είναι να προσέχουμε τις ταμπέλες που βάζουμε, όσο δύσκολο και αν είναι αφού και εμείς άνθρωποι είμαστε. Όταν κάποιον τον ταμπελιάσεις ως "κακό", παραβατικό" κτλ. μετά δύσκολα ξεκολλάει αυτό από το μυαλό σου και δεν μπορείς να βοηθήσεις ακόμα και εκεί που υπάρχει περιθώριο βοήθειας. Ίσως ας πούμε αν δεις ότι υπάρχει μια κλίκα που ξεσηκώνει και άλλους να αρκεί να τους αλλάξεις τμήματα. Αυτό θέλω να πω, ότι δεν είναι όλα το ίδιο. Εκεί θέλει όμως να υπάρχει και υποστήριξη. Δεν μπορώ να πω για παιδιά που δεν έχω δει ποτέ, ούτε είμαι ψυχολόγος για να παίρνω τέτοια θέση, όμως ίσως αν εξαρχής έμπαινε μπροστά η διευθύντρια και έβλεπαν ότι δεν είναι μόνη της να γλίτωναν πολλά. Δεν θέλω και να αδικήσω την καθηγήτρια γιατί όντως αυτά που διάβασα πρέπει να της έκαναν τη ζωή βασανιστήριο.

Και αμα τους αλλάξεις τμήμα τι θα γίνει δηλαδή ; απλά χώνεις το προβλημα σε άλλο συνάδελφο.

Εκεινο που βλέπω και στο οποίο πάσχουν οι άνθρωποι πολύ ειναι η τελειομανεία.

Όλοι ειδικά στο Δημόσιο κοιτάνε να τους έχουνε ΟΛΟΥΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΥΣ. Δε γινονται αυτά.
Εν προκειμένω έχεις 3 οντότητες

1. Ο Καθηγητής
2. Οι άλλοι μαθητές
3. Ο παραβατικός ή οι παραβατικοί μαζί με τους γονείς τους

Αν ειναι να προστατέψουμε τους 2 πρώτους δεν πειράζει αμα ο 3ος δεν πάρει χαμπάρι. Τι να κάνουμε τώρα κάποια άτομα δε σώζονται. Για να σωθούν πρέπει να αρχισουν να συνεργάζονται αλλιώς προέχει η ασφάλεια και η αρμονία των υπολοιπων.

Παράδειγμα απο μια άλλη δουλειά... ειναι να γίνει ένα έργο για καλό και για προστασία του περιβάλλοντος πρέπει να πάρουνε 300.000 γνώμες σύμφωνες απο αντίστοιχες ΕΠΕΡΕΣΙΕΣ.

Ρε φιλε... πήρες απο 2-3 εντάξει φτάνει στείλε το έγγραφο κ στις άλλες κ δώσε στον Ανάδοχο το Οκ να ξεκινήσει δηάδη γιατι να περιμένεις τον Χ υπαλληλο ποοοοοτε θα δεήσει να σ στειλει απαντητικό.

Ενημερωθηκες αγόρι μου ; Τελος. Προχωράμε.

Ετσι και αλλιώς για καλό πάμε.

Δυστυχως αρκετός κόσμος δεν κινείται γιατι θέλει να ειναι 100% σίγουρος... δεν θα εισαι ποτέ και κατι να συμβεί στη πορεία αν εισαι έξυπνος και ευελικτος θα το λύσεις.

Τελοςπαντων εγω εχω σταματησει πλέον στη δουλειά τα πολλά τηλέφωνα και την υπερ ανάλυση κουράζει πραγματικά... παίρνεις μια απόφαση διαβαζεις κ τη νομοθεσία και προχωράς.
 
Τελευταία επεξεργασία:
Πω ρε φιλε συνειδητα δεν συμμετεχω πλεον σε αυτο το θεμα..το τι παπαριες και ανακριβειες εχω δει..δεν περιγραφεται.
Η ασχετοσυνη σε ολο της το μεγαλειο.Συνεχιστε...τουλάχιστον να το διασκεδασουμε και λιγο οσοι ειμαστε σχετικοι.
giphy-4.gif
 
Καλά όλα...Αλλά οι παπαριές δεν είναι ίδιον μόνο αυτού του νήματος. Παίζουν, σχεδόν παντού. Όλο και σε κάποια θα πέσεις πάνω...

Δεν την γλιτώσεις, με λίγα λόγια...Είσαι περικυκλωμένη από παντού...
 
Πω ρε φιλε συνειδητα δεν συμμετεχω πλεον σε αυτο το θεμα..το τι παπαριες και ανακριβειες εχω δει..δεν περιγραφεται.
Η ασχετοσυνη σε ολο της το μεγαλειο.Συνεχιστε...τουλάχιστον να το διασκεδασουμε και λιγο οσοι ειμαστε σχετικοι.
giphy-3.gif

Καλά εδώ ακούσαμε οτι οι μαθητές είχαν δίκιο επειδή η καθηγήτρια είχε ψυχικά προβλήματα. Δηλαδή η αηδία σε όλο της το μεγαλείο.​
 
Είναι βλακεία ή κάτι βαθύτερο ; Θέλω να πω ότι, ένα παιδί με μια πιο φυσιολογική/υγιή συμπεριφορά, θα είχε μια κάποια συστολή...Δηλαδή δεν πετάς ένα μπουκάλι έτσι (κι ας είναι και πλαστικό...) στην καθηγήτριά σου. Κάτι πρέπει να σε "κρατήσει μέσα σου". Ακόμα και σ΄ αυτή την ηλικία. Δεν είναι βρέφη. Μεγάλα παιδιά είναι...
Ναι ισχύει ότι δεν είναι νορμαλ συμπεριφορές, απλά το τι το προκάλεσε δεν είναι πάντα ο ίδιος λόγος, χωρίς να σημαίνει ότι μπορεί να γίνεται ανεκτό. Είναι και δύσκολες ηλικίες, δεν ξέρουμε και τι συμβαίνει στα σπίτια τους. Για αυτό λέω ότι είναι περισσότερο βλέποντας και κάνοντας παρά η καθολική λύση πονάει χέρι-κόβω χέρι. Βέβαια πάντα όταν είσαι απλός παρατηρητής όλα φαίνονται πιο εύκολα.
Και αμα τους αλλάξεις τμήμα τι θα γίνει δηλαδή ; απλά χώνεις το προβλημα σε άλλο συνάδελφο.
Βρε συ, ένα υποθετικό σενάριο είπα πάνω στη συζήτηση στο ότι δεν είναι όλα ίδια. Η αλλαγή σημαίνει ότι έχω πχ παρατηρήσει ότι μια παρέα μαζί επηρεάζουν αρνητικά ο ένας τον άλλον και χωρίζοντας τους σε ένα διαφορετικό περιβάλλον μπορεί να έχουν και άλλη συμπεριφορά. Δεν το είπα για τη συγκεκριμένη περίπτωση που λογικά είχε ξεφύγει κατά πολύ και δεν ξέρουμε και παραπάνω πληροφορίες.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top