α)Αποφάσισε για το περίπτωση μιλάς. Να αφήσεις το παιδι σου στα 18 στον δρόμο ή να αφήσεις το παιδί σου στα 40 στον δρόμο ; Έχει μια διαφορά το ένα με το άλλο.
β)Ποτέ δεν υπήρχε ομοφωνία σε αυτά τα θέματα. Εάν υπήρχε όλα τα παιδιά θα έβγαιναν ίδια. Το τι είναι αντικειμενικά εγκληματικό, μόνο ο χρόνος μπορεί να το δείξει.
α)Αναλόγως...π.χ. αν το παιδί στα 18 δεν έχει βλέψεις για σπουδές Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, το «φυσιολογικό» θα ήταν να πάει Στρατό, μετά να πιάσει δουλειά κάπου, να μείνει ένα διάστημα σπίτι (ως ισότιμο μέλος στα έξοδα και στις δουλειές του σπιτιού) μέχρι να συγκεντρώσει κάποια χρήματα και να βρει κάποιο δικό του χώρο και μετά να φύγει!
Τα 40 δεν είναι ηλικία για να σε βοηθάνε οι γονείς σου, είναι ηλικία για να τους βοηθάς εσύ...
β)Ο «χρόνος» έχει ήδη δώσει τα πρώτα του δείγματα κι ακόμη είμαστε στην αρχή, οι hardcore μαμάκηδες και μπεμπέκες (του κορονοϊού, της τηλεκπαίδευσης κ.λπ.) τώρα αρχίζουν να βγαίνουν στην κοινωνία!
Απο να ζεις ανετα μεχρι να μη ζεις καθόλου εχει μεγάλη απόσταση. Στις ΗΠΑ ο βασικος στα McDonalds, σε πολλές πολιτείες είναι 15$/ώρα. Αλλά εδω είμαστε κατεχόμενη χώρα.
Βάλτα σε συνάρτηση με τα έξοδα στις εκάστοτε Πολιτείες και θα δεις ότι είναι πάνω κάτω το ίδιο με το να δουλεύεις στα McDonald's στη Θεσσαλονίκη για 700€-800€...
Διαφωνώ. Είμαι σε μία σχολή που απαιτεί παρουσία τουλάχιστον 8 ωρών, έχω υποχρεωτικές πρακτικές, πτυχιακές και πολλά πράγματα που θέλουν καθημερινή εξάσκηση στη σχολή.
Αν δεν σπούδαζα ναι, προφανώς και θα δούλευα από τα 18 μου.
Από την στιγμή όμως που σπουδάζω και μάλιστα σε έναν κλάδο που θέλει διαρκή παρουσία, δεν με αφορά το να φύγω από το σπίτι. Πρώτα θα τελειώσω, αν όλα πάνε καλά στα 23 μου και μετά θα κοιτάξω τι θα κάνω. Το να βιαστώ μόνο και μόνο για να λέω ότι είμαι αυτόνομη και να κάνω μια τρύπα στο νερό, να αργήσω το πτυχίο επειδή θα δουλεύω και να τρώω όλη μου τη μέρα δουλεύοντας για να πληρώνω, όχι, δεν το θεωρώ έξυπνο στην παρούσα φάση μου.
Αν αύριο για τον Χ, Υ λόγο οι γονείς σου αποφασίσουν να σε διώξουν απ' το σπίτι, μπορείς να κάνεις κάτι (νομικά ή αλλιώς) για να εξακολουθείς να μένεις σ' αυτό;
Προφανώς κι όχι...αυτό σημαίνει «φιλοξενούμενος», μένεις στο σπίτι μου χωρίς να είσαι «ισότιμο μέλος» (=δεν πληρώνεις κάποιο ενοίκιο και δε συνεισφέρεις το ίδιο ή καθόλου σε χρήμα ή/και «είδος») απλά και μόνο γιατί εγώ στο επιτρέπω (γιατί είσαι παιδί μου και θέλω να σε στηρίξω μέχρι ν' αποφοιτήσεις ή μέχρι όποτε ή/και γιατί σε θέλω μαζί μου για Χ, Υ λόγους καλοήθεις ή κακοήθεις), για όσο στο επιτρέπω...
Είναι προσωπικές περιπτώσεις που διαφέρουν σημαντικά από οικογένεια σε οικογένεια και δεν πρέπει να ανακατεύεστε στα οικογενειακά των άλλων.
Sorry αλλά ό,τι γίνεται στην οικογένεια έχει αντίκτυπο και στην κοινωνία κι ασφαλώς και θα γίνεται αντικείμενο συζήτησης και κριτικής...αύριο μεθαύριο που το παιδί σου π.χ. δε θα μπορεί να βρει άντρα ή γυναίκα της προκοπής, ένας από τους λόγους θα είναι κι αυτός που συζητάμε!
* υπάρχει χώρος στο σπίτι
Αν υπάρχει χώρος στο σπίτι γιατί να τον καταλαμβάνει ο 30+άρης μαντράχαλος ακαμάτης και να μην τον κάνουν AirBnB ν' ανασάνουν οικονομικά κι αυτοί κι ο ακαμάτης ενδεχομένως;
Δεν κατάλαβα σόρρυ
Τι δεν κατάλαβες μωρέ, μένεις σε σπίτι που δεν είναι καν δικό σου επειδή στο παραχώρησαν οι δικοί σου να μένεις τζάμπα (παρασιτείς δηλαδή καθώς αυτό το σπίτι θα μπορούσαν κάλλιστα να το νοικιάζουν και να εισπράττουν έστω ένα μικρό ενοίκιο) κι έρχεσαι εδώ μέσα στα 37+ και τη λες στα 20χρονα που μένουν με τους γονείς τους;
Είσαι σίγουρα 34; Γιατί μιλάς λες και είσαι 54. Σε όλα αυτά τα χρόνια πόσες φορές χρειάστηκες να αγοράσεις έναν υπολογιστή ή πολύ ακριβά πράγματα; Με 500-600 ευρώ/μήνα νοίκι και με το αυξημένο κόστος ζωής είναι σαν να πληρώνουμε ένα υπολογιστή για μία ζωή ...
Να πας να ζήσεις στη Βόρεια Κορέα να μένεις δωρεάν στις εργατικές εστίες του Κιμ...αλλά πρόσεχε, εκεί ειρωνείες δε σηκώνουν, σφάζουν στο γόνατο!
