Υπήρξε πρόσφατα εδώ ένα παρόμοιο θέμα
https://www.e-steki.gr/threads/Πολύ-μπερδεμένο.182695/#post-4550195.
Τα είπαν οι άλλοι, τα είπα κι εγώ.
΄Εχω πει και άλλες φορές τις απόψεις μου!
Τι να ξαναπώ;
΄Οτι πριν διαλέξουμε τον άνθρωπο της ζωής μας πρέπει να ξέρουμε ήδη τι ζητάμε εμείς από αυτόν;
΄Οτι δεν βασιζόμαστε σε ενθουσιασμούς αλλά πρέπει να γνωρίσουμε τον άλλον πολύ καλά πριν προβούμε σε σοβαρές αποφάσεις;
΄Οτι δεν πρέπει να προδίδουμε τα βασικά "θέλω" μας επειδή θα μας γυρίσει μπούμερανγκ;
΄Οτι ο άνθρωπος που επιλέγουμε πρέπει να είναι στην ίδια φάση ζωής που είμαστε κι εμείς ώστε να μπορέσουμε να συνεννοηθούμε;
΄Οτι δίνουμε χρόνο στη σχέση να δοκιμαστεί;
΄Οτι δεν παίρνουμε στον λαιμό μας ανυποψίαστους ανθρώπους επειδή εμείς δεν έχουμε τακτοποιήσει μέσα μας τα απωθημένα του παρελθόντος;
΄Οτι πρέπει να χτυπήσει η καρδούλα μας γι΄αυτόν τον άνθρωπο;
Επειδή αν έχει χτυπήσει, δεν υπάρχει βρε παιδιά ανεκπλήρωτος έρωτας! Πλήρως εκπληρωμένος υπάρχει και αποτυπώνεται στο πρόσωπο του ανθρώπου που διαλέξαμε!΄Ολα τα προηγούμενα είναι μέρος του παρελθόντος μας και τα θυμόμαστε με θετικό ή αρνητικό πρόσημο όπως και τα υπόλοιπα γεγονότα.
Ε, ας μην τα ξαναπώ λοιπόν επειδή δεν θέλω να προκαλέσω σχόλια του τύπου η "συντηρητική", η "ασυμβίβαστη", η "αλάνθαστη", η "κριτής", η "έξυπνη" κτλ κτλ συναφή με την αρνητική πάντα έννοια!
΄Εχω ζοριστεί κι εγώ όπως και όλοι μας όμως αποφάσισα για το δικό μου καλό να ψάξω να βρω τι ακριβώς είναι αυτό που θέλω και πώς να το αναγνωρίζω όταν το βρίσκω.
Και από ο,τι φαίνεται όλο αυτό το ταξίδι της αυτογνωσίας, σε καλό μου βγήκε!
Συνιστώ σε όλους σας να το κάνετε πριν πάρετε σημαντικές αποφάσεις που εμπλέκουν και άλλα άτομα!
Αυτά...
