Αυτό για μένα είναι καπιταλιστικό κατάλοιπο που έχω αφήσει πίσω μου.
Try harder, play harder, get more, be better. Δεν είναι έτσι (πλέον για μένα) κι ήμουν κι εγώ στην λούπα, απο την οποία δεν βγαίνουν πολλοί και καθόλου εύκολα.
Τρώμε τρελό brainwash από πάρα πολύ μικροί και είναι δύσκολο να μην σκεφτούμε έτσι.
Όσα λες έρχονται με τεράστιο toll στην ψυχή που το καταλαβαίνεις όσο μεγαλώνεις.
Όσο η σχέση gain και effort είναι μη γραμμική υπέρ σου, το εκμεταλλεύεσαι και κάνεις scaling βάζοντας περισσότερο effort. Όταν αρχίσει να γίνεται μη γραμμική εναντίον σου, σταματάς και αλλάζεις σκεπτικό.
Οπότε ναι...Try harder, play harder, get more, be better...αλλά keep track ταυτόχρονα και κατά πόσο ισχύει αυτό στην εκάστοτε περίπτωση που αντιμετωπίζεις. Εαν δεις οτι αποτυγχάνει, προφανώς δεν έχει νόημα να προσπαθείς περισσότερο γιατί δεν υπάρχει όφελος.
Προσωπικά, τα καλύτερα πράγματα μου ήρθαν όταν σταμάτησα να προσπαθώ και δεν ήταν καν όσα σκεφτόμουν ως «καλύτερα» . If you know what I mean.
Ναι, κατανοώ τι θες να πεις.
Το να σκοτώνεσαι στην "δουλειά" δεν εξασφαλίζει οτι θα πετύχεις, είναι αλήθεια αυτό. Μερικές φορές χάνεσαι τόσο πολύ σε αυτή την προσπάθεια που στο τέλος αναρωτιέσαι ποιος είναι ο σκοπός και εαν αξίζει τον κόπο, καθώς και άλλα πράγματα όπως εαν είσαι χαρούμενος, εαν νιώθεις επιτυχημένος κτλπ.
Ενώ το να προσπαθείς είναι γενικά σημαντικό, άλλο τόσο σημαντικό είναι σε κάποιες περιόδους της ζωής σου να χαλαρώνεις για ένα διάστημα και να κάνεις ένα reflect για να δεις που είσαι, προς τα που κινείσαι και που θα ήθελες να πας στο μέλλον. Αυτό είναι ένα συνήθειο που στο καπιταλιστικό σύστημα όντως δεν υιοθετείται, και έχει άμεσο αντίκτυπο στην ψυχολογία μας.
Κοινώς μπορεί κάποιες φορές ενα παράλογο/πρόωρο fuck it να σε οδηγήσει κάπου που δεν περίμενες πως θα φτάσεις και να ναι τόσο γαλήνια εκεί που να μην θες να γυρίσεις πίσω στο hustle για τίποτα «καλύτερο».
Αναμφίβολα, για να το επαναφέρω και στο θέμα όσο να'ναι, μερικές φορές το να πεις fuck it και να πας όπου σε βγάλει μπορεί να είναι η καλύτερη απόφαση που έχεις πάρει. Ειδικά στις σχέσεις ισχύει αυτό, είναι ο πιο φυσικός τρόπος εξέλιξης μιας.
Θεωρητικά όλα μπορούν να γίνουν εύκολα στην ζωή. Λόγου χάρη ο γιατρός αντί να θεραπεύει τις δύσκολες περιπτώσεις θα μπορούσε να είναι της λογικής πονάει πόδι, κόψει πόδι. Ομοίως αντί να δουλέψει μια γυναίκα θα μπορούσε να βρει έναν sugar-daddy. Και πολλά άλλα παραδείγματα. Το θέμα είναι οτι για οποιονδήποτε ασθενή το να χάσει το πόδι του δεν είναι acceptable. Δεν μπορεί να πει "δεν γαμιέται ας το κόψω". Και στην άλλη περίπτωση για πολλές γυναίκες το να είναι με έναν γέρο απλά για να λύσουν το βιοποριστικό τους επίσης μπορεί να μην είναι acceptable γιατί θα της κάνει δυστυχισμένες, οπότε πάλι δεν μπορούν να πουν "δεν βαριέσαι αυτό θα κάνω, γιατί να προσπαθήσω να βρω δουλειά ενώ μπορώ να τα έχω όλα έτοιμα".
Εν τέλει εμείς θέτουμε τα όρια στο ποιες λύσεις είναι αποδεκτές, τι πράγματα αξίζουν προσπάθεια κτλπ. έχοντας πάντα ως οδηγό τις ανάγκες μας, τις αρχές μας και την πυξίδα ηθικής μας.