Θα ξαναγίνω εκνευριστική με τα αντίθετά μου, αλλά ας πάμε στο θέμα. Λείπω χρόνια απ τα θρανία, δεν το παίζω έξυπνη, απλά ως αιώνια αντιδραστική μαθήτρια, που είχα καβγάδες με δασκάλους, ας πούμε πως ένας μαθητής παίρνει εντελώς αντίθετη άποψη απ την επιβεβλημένη.
Πχ δέχεται τη βία κατά των γυναικών, δέχεται την αδικία σε επαγγελματικό επίπεδο, απορρίπτει κάθε φεμινιστικό και νεοφεμινιστικό κίνημα.
Και ας πούμε, πως αυτός ο μαθητής, είχε και επιχειρήματα. Γιατί αν ρωτήσεις έναν ταλιμπάν πχ, γιατί τις έχουν κουκουλωμένες και τις δέρνουν, θα έχει ίσως κάποια λογικά επιχειρήματα. Λέω τώρα. Επιχειρήματα βασισμένα σε μια άλλη λογική, απ την δική μας, πχ λόγω της εξελικτικής θεωρίας, οι γυναίκες διαφέρουν, είναι πιο αδύναμες κλπ και σου γράφει σοβαρά επιστημονικά στοιχεία. Τι γίνεται μ' αυτά τα παιδιά, που σκέφτονται κατά βάση διαφορετικά;
Μήπως τελικά δεν έχουμε αρκετή ανοχή, για να μελετήσουμε τη δική τους λογική;
Μήπως τους επιβαλουμε να σκεφτούν όπως είναι η ...μόδα;