«Όλοι οι χοντροί πρέπει....»
«Οτιδήποτε και να αντιμετωπίζει ο καθένας...»
....
Η παρατήρηση που έκανε η
@Nelliel για τις ανθυγιεινό τρόπο ζωής είναι ορθή σίγουρα και πρέπει να μάς προβληματίζει. Επίσης, όμως, και η τοποθέτηση της
@Gate4 σχετικά με ψυχικές διαταραχές και το «καλούπι» του καθενός πρέπει να ληφθεί υπόψιν γιατί ισχύει. Ο
@hack3r που ανέφερε τις ορμόνες και την επίδραση στην συμπεριφορά μας (το παράδειγμα με τις σοκολάτες και ανεβασμένες ορισμένες ορμόνες) το βλέπουμε καθημερινά και είναι σοβαρός κατασταλτικός παράγοντας για να λάβει δράση το άτομο.
Επομένως, ναι μεν στην θεωρία και να έρθουμε να αραδιάζουμε εδώ ότι «όλα είναι απλά μία απόφαση, αν θέλεις το κάνεις αν δεν θέλεις δεν» είναι το πιο εύκολο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε, ωστόσο, υπάρχουν πολλοί άλλοι παράγοντες που δυσχεραίνουν την προσπάθεια ή την εμποδίζουν.
Επιπλέον, το ότι εμείς καταφέρνουμε κάτι, δεν συνεπάγεται πως όλοι θα το καταφέρουν ή ότι πρέπει να το καταφέρουν ή πως είμαστε σε θέση να κρίνουμε με ωμό τρόπο τους υπολοίπους. ΟΧΙ δεν έχει κανείς αυτό το δικαίωμα από εμάς να κάνει κάτι τέτοιο. Ο καθένας παλεύει με τους δαίμονές του.
Είναι σοβαρό πρόβλημα στη σημερινή εποχή το junk food και η καθιστική ζωή και η παχυσαρκία. Κάθε χρόνο κοστίζουν δισεκατομμύρια ευρώ στα κράτη, οδηγούν σε θάνατο πολλούς ανθρώπους. Η παιδεία από μόνη της δεν αρκεί σίγουρα, αν η κουλτούρα μιας χώρας προωθεί το συγκεκριμένο τρόπο ζωής. Οι υποδομές ορισμένων χωρών ναι συνδράμουν στο να αθλείται κανείς (π.χ. Ολλανδία, Βέλγιο) βλέπεις να πηγαίνει ο κόσμος είτε βόλτα είτε στη δουλειά του (από τον CEO εταιρείας μέχρι τον Grade 1 υπάλληλο) με τα πόδια ή το ποδήλατο. Έχουν όμως στην κουλτούρα τους και στον τρόπο ζωής τους μαζί με την στήριξη του κράτους αυτές τις συνήθειες και δυνατότητες. Το ωράριο εργασίας πολλές φορές εμποδίζει αρκετό κόσμο από το να ασκηθεί, όταν εργάζεσαι πολλές ώρες μέσα στην ημέρα και πηγαίνεις απόγευμα/βράδυ στο σπίτι μάλλον προτιμάς να ξεκουραστείς, να κάνεις κάτι άλλο από ότι να γυμναστείς.
Για τα σχολεία ναι το ιδανικό θα ήταν, δεν ξέρω αν εφαρμόζεται, να έχει περισσότερα φρούτα-λαχανικά και τροφές με λιγότερα λιπαρά (πίτσα, donuts, τυρόπιτες κλπ). Να υπάρχουν καφεστιατόρια στα σχολεία τα δημόσια, στη θεωρία είναι τέλεια σκέψη, 10/10 θα έβαζε ο διορθωτής στην έκθεση. Στην πράξη όμως δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο, για πολλαπλούς λόγους που λίγο πολύ εύκολα μπορεί κανείς να κατανοήσει. Το να απομονώνουμε ορισμένες ιδέες που ισχύουν σε μία χώρα και να προσπαθούμε να τις προβάλλουμε ως εύκολα εφαρμόσιμες σε μία άλλη χώρα είναι άτοπη κίνηση.
