1) Ο σεξισμός είναι εξίσου τρόπος ερμηνείας διαφόρων κοινωνικών φαινομένων, με ιδεολογικό χαρακτήρα- παρά, δηλαδή, ένας τρόπος περιγραφής αυτών. Πράγματι, στη Δύση, ο άντρας συχνά θα βάραγε τη γυναίκα παρά το αντίθετο, όμως αυτό δε σημαίνει πως οι άντρες ήταν "σεξιστές" και το κάναν αυτό ή πως υποκινούντο σαν μαριονέτες από τις διαβολικές δυνάμεις της πατριαρχίας.
οκ, οποτε λες το να βαρας μια γυναικα δεν σε κανει σεξιστη ουτε ειναι επιδειξη δυναμης... αρα τι ειναι?
Το πρόβλημα με αυτές τις ημιμασιμένες και τελείως αντιεπιστημονικές και αντί-λογικές ρητορικές είναι πως παίρνουν ένα μεμονωμένο φαινόμενο, π.χ. το ξύλο, και βγάζουν από εκεί συμπεράσματα αγνοώντας πλήρως το ιστορικό πλαίσιο στο οποίο προέκυψαν, όπως επίσης και τα ισοζύγια ζημιά/κέρδος που σκεφτόντουσαν όλοι οι άνθρωποι και πολλά άλλα που έχουν υποθεί ήδη αρκετά κιόλας. 'Οταν η φεμινίστρια λέει ότι οι γυναίκες δε μπορούσαν να δουλεύουν, ξεχνάει πως οι γυναίκες του παρελθόντος δεν ήταν βλαμμένες να θέλουν τη δουλειά στο χωράφι, στο εργοστάσιο, στο σιδεράδικο κοκ.... δλδ τις δουλειές που μέχρι ιστορικώς πρόσφατα είχε το 90-99% των αντρών. Ο φεμινισμός γεννήθηκε από τη "μπουρζουαζιά" που πλούσιες γυναίκες ήθελαν την "κοινωνική ελευθερία" να έχουν ενδιαφέρουσες δουλειές, όπως μαγαζιά κοσμημάτων π.χ.(δεν είμαι κατά την εργασία των γυναικών προφανώς, απλώς πρέπει να δούμε τα πράγματα με το όνομα τους όσο γίνεται)
Χωρίς κανέναν ιδεολογικό χρωματισμό, οι γυναίκες πάντα την είχαν καλύτερα στα πιο σημαντικά ζητήματα του βίου απ' ότι οι άντρες, καθώς εξελικτικά και μέχρι πολύ πρόσφατα τα θηλυκά φρόντιζαν να διατηρηθεί η φυλή κάνοντας παιδιά. Επομένως, οι γυναίκες προστατευόντουσαν στους πολέμους και από τη βαριά σωματική εργασία, όταν της έπιαναν δεν της σφάζανε και αν ήσουν γυναίκα είανι πολύ πιθανότερο ο καταδρομέας να 'σαι πάρει στο χαρέμι του, παρά να σε κάνει σκλάβα ή να σε αποκεφαλίσει όπως θα κάνει στον άντρα και το γιο σου, οι γυναίκες ακόμα κι από φτωχό σπίτι είχαν ελπίδες να ανεβούν κοινωνικά και οικονομικά μέσω της παντρείας σε αντίθεση με τους άντρες κοκ...
Ολα αυτά δεν τα λέω για να "αντιστρέψω" τη βελόνα που δείχνει στις γυναίκες και να την κάνω να δείχνει στους άντρες. Θεωρώ εξ' αρχής λάθος να θεωρούμε πως υπάρχει πόλεμος "αγόρια-κορίτσια". Οι κοινότητες του παρελθόντος ήταν ενωμένες και οι γυναίκες του σπιτιού(με άντρες ξυλοκόπους) δεν καθόντουσαν να σκεφτούν τέτοια πράγματα.
το οτι στο παρελθον ο ρολος της γυναικας ηταν αυτος της γλαστρας δεν σημαινει οτι πρεπει να το παρουμε ως παραδειγμα για το μελλον
επισης οι γυναικες που ηταν στα κατωτερα κοινωνικα στρωματα δουλευαν απο πολυ πιο παλια σε χωραφια και γενικα αντικειμενικα μιλωντας πιο σκληραγωγημενη ηταν μια τετοια γυναικα απο εναν αντρα της "καλης κοινωνιας"
Να σκεφτουμε εδω ωστοσο οτι δεν ηταν επιλογη των γυναικων εκεινης της εποχης να στηριζονται οικονομικα στους αντρες. Επισης, αφου αντιστρεφουμε τα νομισματα σε χωρες οπως η Αγγλια π.χ. ο αντρας παντρευοταν πολλες φορες καποια πλουσια για να του ανηκει η περιουσια της και να ειναι εξασφαλισμενος οικονομικα (εξου και τα 18χρονα παληκαρακια με τις πλουσιες κωλογριες). Εδω επισης να πουμε οτι οικονομικα η γυναικα ειτε δουλευε ειτε οχι ηταν αναγκασμενη να στηριζεται σε εναν πατερα και σε ενα συζυγο, το οποιο οχι δεν το λες επιλογη αμα σκεφτεις οτι εισαι εξαρτημενος και δεν μπορεις να εισαι σιγουρος ποτε για το τι αντιτιμο θα εχει, απο το ξυλο του συζυγου ως και το να σε διωξει απο το σπιτι ο πατερας και να μεινεις χωρις στον ηλιο μοιρα. Τους στερουταν επισης η μορφωση και κανενας δεν δεχοταν οτι μια γυναικα μπορει να εχει αποψη, πιο σοβαρα παιρναν εναν φικο. Και εδω να παραθεσουμε το quote απο τη φιλη Βιρτζινια που ειχε πει οτι η θεση σου ειτε εισαι γυναικα ειτε νεκρος, λιγο πολυ ειναι το ιδιο πραγμα, αφου μιλαμε για τετοιες εποχες.
Δεν βλεπω κατι καλυτερο σε αυτο.
Επισης, πλεον (αφου θελουμε να βλεπουμε το πλαισιο για το οποιο μιλαμε) οι περισσοτερες γυναικες της δυσης τουλαχιστον, εχουν την δυνατοτητα (ευτυχως) να αποκτησουν χομπι, να ασχοληθουν επαγγελματικα, να σπουδασουν, να διδαχθουν πραγματα τα οποια τους ενδιαφερουν το οποιο ειναι κλασεις ανωτερο απο το να καθεσαι σε ενα σπιτι να μεγαλωνεις κουτσουβελα και αυτος να ειναι ο μονος ρολος/σκοπος στη ζωη σου και να μην εισαι τιποτα παραπανω ως υπαρξη απο αυτο. Οποτε να πουμε ενα μεγαλο ευχαριστω στις φεμινιστριες της μπουρζουαζιας.
Οσο αφορα τους πολεμους, δεν θα διαφωνησω,δεν ειχαν τον ιδιο ενεργο ρολο, και οι ανδρες λειτουργουν σαν εξιλαστηρια θυματα, εκει ναι εισαι ατυχος που εισαι αντρας. Παρολαυτα, ο πολεμος ειναι αλλο ζητημα και ξεφευγουμε, εκτος και αν μετραμε το ποσες ατυχιες εχεις με το να γεννηθεις γυναικα και ποσες με το να γεννηθεις αντρας.
Οι γυναικες του σπιτιου, δεν καθονταν να τα σκεφτουν ολα αυτα κατα κυριο λογο απο συνηθεια ή απο φοβο, οχι απο την καλη τους την καρδια και το ποσο ομορφα περνουσαν. Οτι ποια γυναικα τοτε θα αντιστεκοταν στην κανονικοτητα της εποχης και θα εμενε ζωντανη?
3) Αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον που λες. Δε συμφωνείς πως η γυναίκα κινδυνεύει για βιασμό, εκεί που ακριβώς ο άντρας νιώθει κι αυτός ανασφαλής για τη ζωή του; Δλδ το βράδυ σε κακόφημες γειτονιές κοκ...
δεν μιλησα καν για κακοφημη γειτονια...
Απαντας μονος σου. Ενας αντρας φοβαται σε αυτες τις συνθηκες που ειναι αντιξοες, μια γυναικα μπορει να φοβαται -με ολο της το δικιο- και στον δρομο εξω απο το σπιτι της και στην δικη της γειτονια, και σε κεντρικους δρομους και οπου. Και προσωπικα εχω δεχτει παρενοχληση σε κεντρικο δρομο, σε περιοχη που θεωρειται "ησυχη" και "καλη" ξερω γω.
α last one... το ελαφρα παρενοχληση ειναι πολυ αδοκιμος σαν ορος, γιατι ο καθενας το ελαφρυ το παιρνει αλλιως. Κατα τα αλλα με καλυψαν οι λοιποι που εθιξαν το ζητημα του να μην καταλαβαινεις διαφορα μεταξυ παρενοχλησης και φλερτ
