Κακή επιρροή.
Σ΄ευχαριστώ για τα λόγια σου και τα παιδιά σου, σίγουρα, θα πάνε μπροστά, γιατί έχουν έναν πατέρα που ενδιαφέρεται τόσο.
Ωστόσο δεν είμαι από αυτούς που με "άγγιξε ο θεός" στα Μαθηματικά. Υπάρχουν άλλοι πολύ πιο ικανοί από μένα.
Αν γνώριζες τον Δάσκαλό μου Θ. Καζαντζή, θα καταλάβαινες...
Πασχίζω να δω αν υπάρχει τρόπος να περάσω ένα video, στο στέκι, όταν ενώπιον του Υπουργού, μίλησε για την ταλαίπωρη Ελληνική Παιδεία.
Ποτέ δεν ασχολήθηκε μόνο με τους "προικισμένους " μαθητές, όπως π.χ ο Rembeskes, που σίγουρα θα ήταν η "αδυναμία" όλων των Μαθηματικών του. Ασχολήθηκε, ακόμα και με κείνα τα παιδιά, με τα τατουάζ και τα σκουλαρίκια, δείχνοντάς τους αγάπη και ενδιαφέρον. Έστω και σ΄αυτή την ηλικία όλοι οι μαθητές του, νοιώσαμε ότι ορφανέψαμε για δεύτερη φορά, όταν "έφυγε"...
Αν και τελευταία είχε οικονομικό πρόβλημα, πάντα εύρισκε το τρόπο να στέλνει χρήματα στην μεγάλη του αγάπη.
Στα παιδιά της Αφρικής.
Επί τη ευκαιρία αναφέρω το ποίημα που του έγραψα, όταν τον αποχαιρετούσαμε στη Θεσσαλονίκη τρεις γενιές μαθητών του ...
Κι αίφνης τα χαμόγελά μας στερέψανε...
Κι απόμειναν τα μάτια μας, μόνο,
να αγναντεύουν τα μονοπάτια της γνώσης
που άλωσεν η σκέψη σου..
Μήτε φτερούγισμα (πένθιμο) πουλιών
μήτε ουρλιαχτό αδέσποτου που με φροντίδα έθρεφες
κι ούτε θρόισμα φύλλων εσπερινό
μηνύσαν το φευγιό σου.
Γιατί κατά πως τόθελες γίνηκε...
Χωρις γιατρούς και Νοσοκομεία καταθλιπτικά...
Μα μοναχικός όπως πάντα κι υπέροχος..
Σε μαρκαδόρους σκόρπιους ανάμεσα,
και σε χαρτιά τσαλακωμένα
που δεν τέλεψαν.
Πόση τιμή και πόση μνήμη σου αξίζουν, τώρα που μίζεροι απέβησαν οι καιροί
κι αμύδρεψεν το φως της γνώσης.
Τώρα που που μόνοι μείναμε και σκεπτικοί
των Φαρισσαίων την επιβουλή διαισθανόμενοι....
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.